Rb. Overijssel, 16-04-2019, nr. 08/960106-15 (P)

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd verdachte te veroordelen ter zake van het onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde, met dien verstande dat voor het onder 1 ten laste gelegde vrijspraak dient te volgen voor wat betreft de pleegperiode van 1 augustus 2014 tot 6 november 2014.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft integrale vrijspraak bepleit van de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten. De verdediging heeft inzake feit 2 subsidiair bepleit verdachte te ontslaan van alle rechtsvervolging ten aanzien van het medeplegen van het verwerven van geldbedragen.

De verdediging heeft ten aanzien van feit 3 bepleit dat geen bewezenverklaring kan volgen voor de periode van 1 augustus 2014 tot en met 20 april 2015en heeft bepleit haar voor die periode partieel vrij te spreken.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank acht niet wettig en overtuigend bewezen wat aan verdachte onder 1 en 2 telkens ten laste is gelegd onder:

- het 1e gedachtestreepje ( [slachtoffer 1] , 2015, A43),

- het 2e gedachtestreepje ( [slachtoffer 2] , A44),

- het 4e gedachtestreepje ( [slachtoffer 5] , A48),

- het 5e gedachtestreepje ( [slachtoffer 8] , A55),

- het 6e gedachtestreepje ( [slachtoffer 6] , A56),

- het 7e gedachtestreepje ( [slachtoffer 9] , A63),

zodat zij verdachte daarvan partieel zal vrijspreken.

De rechtbank overweegt daartoe dat uit de inhoud van de bewijsmiddelen en hetgeen tijdens het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen niet blijkt van enige feitelijke betrokkenheid van verdachte ter zake van de oplichting van voornoemde aangevers/aangeefsters.

Gelet op het voren overwogene kan voor wat betreft voornoemde aangevers/aangeefsters evenmin een veroordeling volgen ter zake van (gewoonte)witwassen, zoals onder feit 2 ten laste is gelegd.

De rechtbank is van oordeel dat wettig en overtuigend bewezen is dat verdachte het overigens onder feit 1 en feit 2 ten laste gelegde (onder het derde gedachtestreepje, [slachtoffer 3] op 22 april 2015 ad € 37.945,--, A47) en het onder feit 3 ten laste gelegde heeft begaan.

De rechtbank heeft daarbij acht geslagen op de door verdachte ter terechtzitting afgelegde verklaring en de zich in het dossier bevindende bewijsmiddelen, en overweegt daartoe het volgende.

Inleiding

In de zomer van 2014 kwam er vanuit de Electronic Crimes Task Force (ECTF), een samenwerkingsverband tussen onder meer de politie, het Openbaar Ministerie, de vier grote banken (Rabobank, ABN-AMRO, ING) en de Nederlandse Vereniging van Banken, zicht op een criminele organisatie die verantwoordelijk werd gehouden voor veel financiële schade bij particulieren en banken ten gevolge van “phishing”. Dit is een vorm van oplichting waarbij door de criminele organisatie frauduleuze transacties worden gegenereerd door rechtstreeks gebruik te maken van de bankrekening van het slachtoffer voor de aankoop van veelal dure auto’s en/of andere goederen.

De frauduleuze transacties worden uit naam van het slachtoffer verricht met gegevens die door “phishing” en “social engineering” werden verkregen.

Via een “spamrun” worden grote hoeveelheden e-mails verstuurd die afkomstig lijken te zijn van de bank. In deze phishingmails zit een snelkoppeling/link naar een frauduleus opgezette website, de phishingsite. Als de rekeninghouder klikt op deze link komt hij/zij op de vals opgezette website, die nagemaakt is van de legitieme website van de bank. Op deze phishing-website wordt de klant gevraagd naar informatie zoals rekeningnummers, kaartnummer, naam, telefoonnummer en/of pincode.

De phisher/beller neemt vervolgens op enig moment telefonisch contact op met het beoogde slachtoffer en gebruikt die informatie en door het slachtoffer vrijwillig geplaatste informatie op websites, zoals Facebook.com, Twitter.com en persoonlijke/zakelijke sites, om het slachtoffer te bewegen de bancaire inlog- en signeercodes door te geven en zo in staat te zijn om de frauduleuze overboekingen uit te voeren. Bij het overboeken van de frauduleuze bedragen wordt altijd een andere IP-adres gebruikt dan het gebruikelijke IP-adres van de gebelde rekeninghouder.

In februari 2015 is een opsporingsonderzoek gestart onder de naam 26Monument, met als doel:

Binnen het onderzoek 26Monument zijn in totaal 78 aangiften van phishing onderzocht.

Het merendeel van de aangevers (in totaal 72) bleek rekeninghouder te zijn bij de Rabobank.

De overige 6 aangevers bleken een rekening te hebben bij de ABN-AMRO. De aangiften kenmerkten zich doordat verdachten met het door “phishing” verworven geld met name auto’s kochten. Daarom wordt in de aangiften gesproken over “autophishing”.

Uit het onderzoek 26Monument is gebleken dat aangevers enkele uren, dagen of weken voorafgaand aan de oplichting een mailbericht hebben ontvangen, dat afkomstig leek te zijn van de Rabobank en waarin aandacht werd gevraagd voor bijvoorbeeld het omruilen van de Random Reader naar de Raboscanner, het contactloos betalen, het daaraan verbonden beveiligingsrisico en de daartoe noodzakelijke update. In deze mail stond tevens een link die aangevers konden aanklikken, waarna ze doorgelinkt werden naar een andere site, de phishing-website. Op deze website dienden aangevers een digitaal formulier in te vullen. Omdat aangevers dachten dat ze daadwerkelijk contact hadden met de bank, hebben aangevers veelal via deze link persoonlijke gegevens ingevuld.

Uit meerdere aangiften blijkt dat aangevers/rekeninghouders daarna werden gebeld door veelal een netjes sprekende vrouw, die zich voordeed als een medewerker van het hoofdkantoor van de Rabobank. De aangevers werd telefonisch gevraagd om hun Rabobank-pinpas in te voeren in hun Random Reader en zij werden vervolgens bewogen om hun inloggegevens aan de “medewerkster van de Rabobank” door te geven. Daartoe hoefden de aangevers niet ingelogd te zijn op het internetbankieren. Vermoedelijk werd op dat moment alleen ingezien hoeveel geld er op de spaarrekening en betaalrekening van de betreffende rekeninghouder stond.

De aangevers werden op een later tijdstip nogmaals gebeld, veelal door dezelfde vrouw, waarbij hen nogmaals werd gevraagd om de Rabobank-pas in de Random Reader te steken. Vervolgens werden de aangevers bewogen om inloggegevens en signeercodes door te geven.

De op dat moment afgegeven inloggegevens en signeercodes werden gedurende het telefonisch contact door de criminele organisatie gebruikt om via een overboeking direct geld van de bankrekening van de betreffende aangever/rekeninghouder over te boeken naar autobedrijven of particuliere personen, voor op of omstreeks datzelfde tijdstip verrichte aankopen van vooraf geselecteerde auto’s door zogenaamde, vooraf geregelde katvangers. Deze auto’s werden direct na de aankoop op naam gezet van de katvanger en werden vervolgens zo spoedig mogelijk geëxporteerd of ver onder de marktwaarde doorverkocht binnen Nederland.

Uit de in het onderzoek 26Monument onderzochte 78 aangiften van de Rabobank ter zake van deze wijze van oplichting/phishing blijkt dat een totaalbedrag van € 2.839.613,15 door de verdachten frauduleus is overgeboekt naar derden. Op 15 juni 2015 heeft een landelijke actiedag plaatsgevonden, waarbij meerdere verdachten zijn aangehouden.

Gedurende het onderzoek 26Monument zijn onder meer verdachte, alsmede medeverdachten [medeverdachte 2] , [medeverdachte 5] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 6] in beeld gekomen en voorwerp van onderzoek geweest in verband met (onder meer) oplichting, (gewoonte)witwassen en deelname aan een criminele organisatie, gericht op het plegen van phishing fraude.

Aan verdachte is ten laste gelegd dat zij zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van oplichting, het medeplegen van (gewoonte)witwassen en dat zij heeft deelgenomen aan een criminele organisatie gericht op het plegen van oplichting en (gewoonte)witwassen.

De inhoud van de bewijsmiddelen

Verklaring verdachte

Verdachte heeft ter terechtzitting van 12 maart 2019 verklaard dat ze in april 2015 maximaal vier keer belster is geweest in een woning in Rotterdam, waarbij ze zich steeds heeft voorgedaan als een medewerkster van de Rabobank. Ze werd telkens thuis opgehaald door “ [alias medeverdachte 2] ” en ook weer thuisgebracht. “ [alias medeverdachte 2] ” is de bijnaam van [medeverdachte 2] . Op de bellocatie lag er een script voor haar klaar. De eerste keer is haar door [medeverdachte 2] uitgelegd wat ze moest doen. Ze moest de gebelde persoon zo lang mogelijk aan de lijn houden en codes horen om vervolgens auto’s te kopen. Tijdens de telefoongesprekken die verdachte voerde verbleef [medeverdachte 2] in dezelfde ruimte als zij. In die ruimte bevonden zich ook andere mensen.

Verdachte heeft verklaard dat zij zich op het haar ter terechtzitting getoonde videofragment van 22 april 2015 herkent als degene die toen aan het bellen was.

Verdachte heeft ook verklaard dat zij op 15 juni 2015, toen zij door de politie werd aangehouden, voor de eerste maal in het pand [adres 2] te Amsterdam was en dat zij daarheen was gegaan, omdat zij haar geld wilde krijgen.

Feit 1 (Oplichting)

Oplichting [slachtoffer 3] (A47) op 22 april 2015 (€ 37.945,--)

Aangifte [slachtoffer 3]

Blijkens de aangifte van [slachtoffer 3] ontving zij op 22 april 2015 omstreeks 10.26 uur een mail van de Rabobank binnen op haar laptop over de vervanging van de Random Reader door de Raboscanner ten behoeve van de Rabobankrekening van haar moeder, welke rekening zij beheert. Dit betreft het rekeningnummer [rekeningnummer 1] op naam van. [naam 1] . In de mail werd gevraagd om de stappen te volgen om de rekening gereed te maken voor de Raboscanner. Er was een link in de mail: "Klik hier om de overgang te starten". Omdat aangeefster en haar echtgenoot wisten dat de Random Reader vervangen zou worden door een Raboscanner en omdat het mailtje aan hen gericht was, hebben zij de stappen doorlopen nadat zij de link hadden geopend en hierop de gegevens van de moeder van aangeefster hadden ingevuld.

Op 22 april 2015 omstreeks 14.07 uur werd er gebeld door een medewerkster van de Rabobank, waarop de echtgenoot van aangeefster de telefoon heeft beantwoord. De medewerkster vroeg aan de echtgenoot om het rekeningnummer, omdat aangeefster om boodschappen was gegaan zou ze later terugbellen.

Op 22 april 2015 om 15.47 uur werd aangeefster teruggebeld door de medewerkster van de Rabobank met de vraag of zij met haar de procedure wilde doorlopen van de Random Reader naar de Raboscanner, welke procedure doorlopen moest worden om een Raboscanner te kunnen krijgen. Op verzoek van de bankmedewerkster heeft aangeefster daarna het bankpasje in de Random Reader gedaan, de pincode ingevuld en codes ingevuld die werden doorgegeven door de bankmedewerkster, waarna aangeefster op verzoek van de bankmedewerkster de codes heeft doorgegeven die verschenen op de Random Reader. Tijdens het telefoongesprek van in totaal ongeveer 25 minuten werd aangeefster meerdere malen in de wacht gezet.

Op 22 april 2015 omstreeks 16.40 uur werd aangeefster gebeld door [medewerker] van de Rabobank Hellevoetsluis die meedeelde dat er onterecht 38.000 euro van de rekening van haar moeder was gehaald.1.

Aangifte Rabobank

Blijkens de aangifte van de Rabobank hebben op 22 april 2015 vanaf de bankrekeningen van [naam 1] meerdere frauduleuze overboekingen plaatsgevonden, te weten:

( [naam 1] ) naar rekeningnummer [rekeningnummer 4] op naam van [bedrijf 1] , met de omschrijving "range rover";

- omstreeks 15:58 uur twee overboekingen voor een totaalbedrag van €20.000,00 (€10.000,00 en €10.000,00) van rekeningnummer [rekeningnummer 3]

( [naam 1] ) naar rekeningnummer [rekeningnummer 4] op naam van [bedrijf 1] , met de transactie-omschrijving "range rover".2.

Verklaring [naam 2] (verkoper van de Range Rover)

Op 22 april 2015 omstreeks 10.41 uur is [naam 2] van autobedrijf [bedrijf 2] telefonisch benaderd door een vrouw via het mobiele telefoonnummer [nummer 1] die meedeelde dat zij graag een auto wilde kopen voor haar vriend. Het zou gaan om een Range Rover met een totale waarde van 38.000 euro. Hiervoor wilde zij ook een afspraak maken later op de dag. In de middag was een vrouw langs gekomen om de auto te betalen. De transactie zou via internetbankieren gaan plaatsvinden. Het liep echter allemaal erg stroef. Hij hoorde de vrouw zeggen dat er iets was misgegaan met de transactie en dat er een storing zou zijn. Omdat het geld nog niet op de rekening stond en nadat er contact was gelegd met de Rabobank, is besloten de verkoop niet door te laten gaan. Hierop zagen zij dat de vrouw weer wegliep en in een rode Totoya Aygo stapte. Een ander, onbekend persoon zat achter het stuur.

Van de afschriften van de transacties zijn screenshots gemaakt die zijn bijgevoegd in het dossier. Op de afschriften staat onder meer vermeld:

-driemaal een overboeking van € 10.000,-- van rekening: [naam 1] [rekeningnummer 3] , naar rekening-courant [bedrijf 1] [rekeningnummer 4] , omschrijving: range rover, via crediteurenbetaling, verwerkingsdatum 22-04-2015;

-eenmaal een overboeking van € 7.945,-- van rekening: [naam 1] [rekeningnummer 3] , naar rekening-courant [bedrijf 1] [rekeningnummer 4] , omschrijving: range rover, via crediteurenbetaling, verwerkingsdatum 22-04-2015.3.

Onderzoek historische gegevens (werk)telefoons en bellocatie

Uit het onderzoek naar de verkeersgegevens van het telefoonnummer [nummer 2] , de vaste telefoonaansluiting van aangeefster [slachtoffer 3] is gebleken dat:

- op 22 april 2015 omstreeks 14.07 uur naar het telefoonnummer [nummer 2] is gebeld door het Nederlandse mobiele nummer [nummer 3] ;

- op 22 april 2015 omstreeks 15.42 uur naar het telefoonnummer [nummer 2] is gebeld door het Nederlandse mobiele nummer [nummer 4] .

Uit onderzoek naar de verkeersgegevens van het telefoonnummer [nummer 4] , een pre-paid

nummer bij telecom aanbieder Lebara, is het volgende gebleken:

- op 15 april 2015 werd de sim-kaart [nummer 4] in gebruik genomen en opgewaardeerd.

- met deze simkaart is alleen op 22 april 2015 gebeld.

- Dit waren acht uitgaande gesprekken, waarbij een telefoonmast aan [adres 3] in

Rotterdam werd gebruikt. Een van de acht uitgaande gesprekken was naar het telefoonnummer [nummer 5] op 22 april 2015 omstreeks 16.40 uur naar [slachtoffer 10] . Dit telefoongesprek heeft ongeveer 48 minuut geduurd. Door [slachtoffer 10] is aangifte gedaan van oplichting door phishing op 22 april 2015 rond voornoemd tijdstip door een vrouw die zich telefonisch uitgaf als medewerkster van de Rabobank. Nadat aangever was bewogen tot het afgeven van codes is een bedrag van 25.000 afgeschreven van zijn Rabo-bankrekening (A52).4.

Uit onderzoek naar de verkeersgegevens van het telefoonnummer [nummer 3] , een pre-paid

nummer bij telecom aanbieder Lebara, is het volgende gebleken:

- met dit telefoonnummer wordt enkel uitgebeld.

- de gesprekken vonden alleen plaats op 21 en 22 april 2015 via telefoonmasten die gelegen zijn in Rotterdam, te weten aan [adres 3] en [adres 4] .

Uit onderzoek is gebleken dat voornoemd telefoonnummer bij meerdere oplichtingszaken met dezelfde modus operandi is gebruikt.5.

Gedurende het onderzoek 26Monument is vastgesteld dat er op 21 en 22 april 2015 vanuit de woning [adres 5] te Rotterdam phishinggesprekken plaatsvonden. Tijdens de telefoongesprekken vanuit deze woning vonden de telefoonverbindingen plaats via de telefoonmast gelegen aan [adres 3] Rotterdam.

Op 20 oktober 2015 werd verdachte [medeverdachte 7] aangehouden in onderzoek Monument voor zijn betrokkenheid bij autophishing. Tijdens zijn verhoor verklaarde [medeverdachte 7] dat er wel eens vrienden gebruik maken van zijn woning aan de [adres 5] in Rotterdam als hij er niet is.6.

Identificatie verdachte als belster en identificatie medeverdachten

Tijdens de doorzoeking van de woning [adres 6] te Den Haag op 15 juni 2015 is een laptop aangetroffen met als inhoud onder meer een videofragment van 12 seconden, vermoedelijk opgenomen op 22 april 2015 te 13.35.01 uur, waarop een vrouwspersoon een telefoongesprek voert en op haar schoot een tablet heeft waarop zij kennelijk een document met daarin een tekst open heeft staan, waarin zij met haar linker wijsvinger bladert en er naar kijkt. Deze vrouw zegt tijden het opgenomen fragment onder meer “De komst van de Rabosc..”. Deze vrouw is herkend als [verdachte] .7.

Voornoemde datum en tijdstip komen exact overeen met het tijdstip van het telefoongesprek dat blijkens de aangifte van [slachtoffer 11] (A68) op 22 april 2015 omstreeks 13.34 uur werd gevoerd met een vrouw die zich voorstelde als medewerkster van de Rabobank.

Uit onderzoek is gebleken dat de telefoonnummers [nummer 6] en [nummer 7] in gebruik zijn geweest bij verdachte. Uit de verstrekte verkeersgegevens van deze telefoonnummers is gebleken dat dit telefoonnummer op 22 april 2015 omstreeks 15.33 uur, ten tijde van de phishinggesprekken, gebruik maakte van de telefoonmasten:

Historische verkeersgegeven [nummer 6]

Historische verkeersgegevens [nummer 7]

De telefoonmast gelegen aan de [adres 9] in Rotterdam staat hemelsbreed ongeveer 140 meter van de woning (werklocatie) [adres 5] in Rotterdam.

De telefoonmast gelegen aan de [adres 10] in Rotterdam staat hemelsbreed ongeveer 8,5

kilometer van de woning (werklocatie) [adres 5] in Rotterdam.

De telefoonmast gelegen aan de [adres 7] 8 in Den Haag staat hemelsbreed nog geen 2

kilometer van de woning gelegen aan [adres 6] in Den Haag, het verblijfadres van

[medeverdachte 2] en hemelsbreed ongeveer anderhalve kilometer van de woning van verdachte.8.

Identificatie verdachten [medeverdachte 2] , [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 8] :

In het kader van het onderzoek 26Monument is met machtiging van de rechter-commissaris, de communicatie van diverse telefoonaansluitingen opgenomen en verwerkt. De persoon die onder andere gebruik maakte van het voor dit zaaksdossier relevante telefoonnummer [nummer 8] (TT09) werd gedurende het onderzoek geïdentificeerd als [medeverdachte 2] .9.

De persoon die onder andere gebruik maakte van het voor dit zaaksdossier relevante

telefoonnummer [nummer 9] en [nummer 10] (TT07) werd gedurende het onderzoek

geïdentificeerd als [medeverdachte 1] .10.

De persoon die onder andere gebruik maakte van het voor dit zaaksdossier relevante

telefoonnummer [nummer 7] werd gedurende het onderzoek geïdentificeerd als [verdachte] .11.

Uit de inhoud van opgenomen telefoongesprekken (TT09) blijkt dat:

- op 22 april 2015 omstreeks 12.21 uur verdachte wordt gebeld door [medeverdachte 2] en bij haar woning wordt opgehaald door [medeverdachte 2] ;

- op 22 april 2015 omstreeks 12.54 uur [medeverdachte 2] wordt gebeld door [medeverdachte 1] , en blijkt dat [medeverdachte 1] zich bevindt op nummer [adres 5] en de deur open zal doen voor . [medeverdachte 2] .12.

Uit bovenstaande telefoongesprekken in combinatie met de mastgegevens die worden aangestraald door de telefoons van [medeverdachte 2] en verdachte kan worden afgeleid dat [medeverdachte 2] verdachte heeft opgehaald in Den Haag en dat zij samen naar Rotterdam zijn gegaan, waar [medeverdachte 1] voor hen opendoet, nadat [medeverdachte 2] en/of verdachte hebben aangebeld op het adres [adres 5] .

De rechtbank stelt op grond van het hiervoor overwogene vast dat verdachte zich op 22 april 2015 gedurende de middag, samen met medeverdachten [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] , heeft bevonden in het perceel [adres 5] te Rotterdam. Naar het oordeel van de rechtbank kan het niet anders dan dat verdachte op 22 april 2015 vanaf omstreeks 15.33 uur de belster is geweest die telefonisch contact heeft gehad met aangeefster [slachtoffer 3] en haar heeft bewogen tot het afgeven/invoeren van diverse codes, waarna op onrechtmatige wijze geldbedragen van de bankrekening van aangeefster [slachtoffer 3] zijn afgeschreven voor het aankopen van een auto.

Uit opgenomen telefoongesprekken en sms-berichten van/aan [medeverdachte 1] die gevoerd zijn via het telefoonnummer [nummer 10] blijkt dat [medeverdachte 1] op 22 april 2015 (TT09):

- omstreeks 15.40 uur wordt gebeld door [medeverdachte 2] en dat beiden het navolgende telefoongesprek wordt gevoerd:

- [medeverdachte 2] : “Ehhh...ja ik heb die ene rekka maar is wel van een vrouw he, die afzender is met streepje he?”,

- [medeverdachte 1] : “Ja is toch goed “,

- [medeverdachte 2] : “Ja”,

- [medeverdachte 1] : “Doe maar gewoon joh”,

- [medeverdachte 2] : “Oke als jij het zegt want ja je hebt net gebeld als de man”,

- [medeverdachte 1] : “Jaa ik maak het gewoon van de eigen rekka over”;

Binnen het onderzoek is vastgesteld dat met “rekka” bankrekening wordt bedoeld.13.

Uit de opgenomen telefoongesprekken die door [medeverdachte 1] zijn gevoerd blijkt voorts dat hij op 22 april meerdere malen heeft gebeld met koper/katvanger [medeverdachte 8]14., te weten:

- omstreeks 16.04 uur, welk telefoongesprek onder meer inhield:

- [medeverdachte 1] : “Jow en?”

- [medeverdachte 8] : “Ja ik heb nog niks gehoord, denk dat ze aan het overschrijven zijn”

- [medeverdachte 1] : “Bel ff 1 keer voor de zekerheid dan”;

- omstreeks 16.19 uur, welk telefoongesprek onder meer inhield:

- [medeverdachte 1] : “Jo luister dan, wacht nog heel even 1 minuut, ik ga die mensen nu bellen, ga ik zeggen met Rabobank Nederland, dat het allemaal geverifieerd is, dat het allemaal in orde is”,

- [medeverdachte 8] : “Oke, is goed”,

- omstreeks 16.22 uur, welk telefoongesprek onder meer inhield:

- [medeverdachte 1] : “Jo, ga maar weg, ga weg daar man”,

- [medeverdachte 8] : “Ja oke is goed, maar zij is zij komt niet naar buiten man, ze zou 5 minuten geleden naar buiten komen, dus ik denk dat ze geklemd is.”15.

Op 22 april 2015 omstreeks 16:57 uur werden, na telefonisch melding aan de politiemeldkamer van autohandelaar [bedrijf 1] [naam 3] uit Hedel, in Waardenburg [medeverdachte 8] , [medeverdachte 9] en [medeverdachte 10] aangehouden op verdenking van oplichting.

Uit de daarna opgenomen telefoongesprekken tussen [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] blijkt onder meer dat [medeverdachte 2] op 22 april 2015 meerdere malen heeft gebeld naar [medeverdachte 1] , te weten:

- om 16:35:39 uur, welk telefoongesprek inhield:

- [medeverdachte 2] : Ja

- [medeverdachte 1] : Jow

- [medeverdachte 2] : Hoe is het afgelopen daar ?

- [medeverdachte 1] : Ja lk weet niet die jongen heb ze telefoon weggegooid waar die mij mee connect alvast enneh ja ik weet niet

- [medeverdachte 2] : Maar ze zijn wel weggekomen of denk je dat het mis

- [medeverdachte 1] : Ja ik heb geen idee man, ik zeg je eerlijk weet je dat ik me stress om die Audi man

- om 17:03:49 uur, welk telefoongesprek onder meer inhield:

- [medeverdachte 1] : Ze zijn niet weg gekomen trouwens he

- [medeverdachte 2] : Allemaal niet

- [medeverdachte 1] : Nee allemaal niet

- [medeverdachte 2] : Oh mijn god man

- [medeverdachte 1] : Ja

- [medeverdachte 2] : Dus die jongens zijn ook gepakt

- [medeverdachte 1] : Jaaa, kijk ik belde net eentje van hun enne ja hij kon niet echt duidelijk praten weet je dus ik nam aan dat ehh ja ze omsingeld waren.

Nadere bewijsoverwegingen

De rechtbank acht op grond van de inhoud van de hiervoor weergegeven bewijsmiddelen, in onderling verband en samenhang bezien, wettig en overtuigend bewezen dat aangeefster [slachtoffer 3] door verdachte, in bewuste en nauwe samenwerking met anderen, onder valse voorwendselen ertoe is bewogen om aan haar (meerdere) inlogcodes en/of signeercodes en/of authentificatiecodes, alsmede (meerdere) geldbedragen af te geven.

De gedragingen van verdachte waren van wezenlijk belang voor de verwezenlijking van de beoogde oplichtingen, omdat zij er door de verkregen codes feitelijk voor zorgde dat de aankoop van een vooraf door haar mededaders geselecteerde auto kon plaatsvinden.

Door die verkregen codes zijn telkens direct daaropvolgend op onrechtmatige wijze geldbedragen aan de bankrekening van die rekeninghouder onttrokken voor de aankoop van een auto, waartoe een van haar mededaders de contacten legde en onderhield met de verkoper en waartoe hij de contacten onderhield met de door hem geregelde katvanger als koper van die auto.

Medeplegen

Uit de inhoud van voornoemde bewijsmiddelen blijkt naar het oordeel van de rechtbank van een bewuste en nauwe samenwerking tussen verdachte en de andere deelnemers bij de oplichting. Bij de voorbereiding en uitvoering daarvan heeft een zorgvuldige afstemming plaatsgevonden voor het gelijktijdig plannen van enerzijds de tijdstippen waarop verdachte als belster telefonisch contact heeft gehad met [slachtoffer 3] en anderzijds het tijdstip van de in dat verband te realiseren aankoop van de Range Rover bij [bedrijf 2] . Verdachte en de andere deelnemers waren zich bewust van de samenwerking en wisten waarop de samenwerking was gericht, namelijk het door phishing frauduleus overboeken van geldbedragen van de onwetende rekeninghouder. Verdachte heeft in het kader van die samenwerking als belster een wezenlijke rol vervuld.

Gelet op de gedragingen van verdachte acht de rechtbank het opzet van verdachte op zowel haar eigen bijdrage als het misdrijf dat zij daarmee heeft ondersteund bewezen,

Daaruit volgt naar het oordeel van de rechtbank dat sprake is geweest van het medeplegen van oplichting.

Feit 2 ((gewoonte)witwassen)

De rechtbank acht niet wettig en overtuigend bewezen wat aan verdachte onder 2 ten laste is gelegd onder:

- het 1e gedachtestreepje ( [slachtoffer 1] , 2015, A43),

- het 2e gedachtestreepje ( [slachtoffer 2] , A44),

- het 4e gedachtestreepje ( [slachtoffer 5] , A48),

- het 5e gedachtestreepje ( [slachtoffer 8] , A55),

- het 6e gedachtestreepje ( [slachtoffer 6] , A56),

- het 7 gedachtestreepje ( [slachtoffer 9] , A63),

nu verdachte zal worden vrijgesproken ter zake van oplichting van de rechthebbende(n) op voornoemde geldbedragen, zoals hiervoor onder feit 1 is overwogen.

De rechtbank zal verdachte daarom partieel vrijspreken van hetgeen inzake feit 2 onder voornoemde gedachtestreepjes ten laste is gelegd.

Door de verdediging is primair als verweer gevoerd dat vrijspraak ter zake van (gewoonte)witwassen dient te volgen, omdat verdachte geen enkele feitelijke betrokkenheid heeft gehad bij enige witwashandeling.

Subsidiair is door de verdediging als verweer gevoerd dat de bijdrage van verdachte aan het witwassen in dit geval het verwerven en voorhanden hebben van bankcodes betreft, welke bijdrage overeenkomt met de bijdrage van verdachte ter zake van oplichting, zodat de kwalificatie-uitsluitingsgrond van toepassing is en ontslag van alle rechtsvervolging dient te volgen.

De rechtbank verwerpt dit verweer en overweegt daartoe het navolgende.

Uit de inhoud van de bewijsmiddelen volgt dat verdachte vanaf haar eerste belcontact wetenschap had dat de door haar door phishing verkregen geldbedragen door haar mededader direct werden gebruikt voor de aankoop van een vooraf geselecteerde personenauto, die op naam van een katvanger werd gezet en vervolgens zo spoedig mogelijk werd doorverkocht. Aldus is sprake van het direct omzetten van geld dat is verkregen door een misdrijf dat door verdachte zelf is begaan en is de door de Hoge Raad geformuleerde kwalificatie-uitsluitingsrond niet van toepassing.

De rechtbank komt derhalve tot bewezenverklaring van het overige onder 2 ten laste gelegde.

Dit betreft het witwassen van een geldbedrag van € 37.945 euro dat door phishing is verkregen van aangeefster [slachtoffer 3] . Uit de inhoud van de bewijsmiddelen volgt dat in dit geval geen sprake is van het omzetten van geldbedragen door het aankopen van een auto, aangezien die aankoop is mislukt. Gelet op het feit dat de gelden van aangeefster [slachtoffer 3] al wel waren overgeboekt naar de rekening van autobedrijf [bedrijf 2] acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat in dit geval sprake is van het verhullen van de herkomst van die gelden.

Uit de inhoud van de zich in het dossier bevindende bewijsmiddelen volgt dat verdachte als deelneemster aan de criminele organisatie in de periode van 2 november 2014 tot en met

15 april 2015 naast de ten laste gelegde zaken nog diverse malen als belster heeft opgetreden en op grond daarvan actief betrokken is geweest bij het witwassen van gelden door het frauduleus doen overboeken van geldbedragen van rekeninghouders en het daaruit volgende omzetten van die gelden door de aankoop van auto’s. Hoewel onder het als feit 2 tenlastegelegde slechts één witwashandeling bewezen is verklaard volgt uit de deelname aan de criminele organisatie dat sprake is van medeplegen van gewoontewitwassen.

Feit 3 (criminele organisatie)

Van een criminele organisatie als bedoeld in artikel 140 Sr is sprake, indien is voldaan aan het vereiste van een gestructureerd en duurzaam samenwerkingsverband van twee of meer personen met een bepaalde organisatiegraad, dat tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven. Van deelname is sprake als de betrokkene behoort tot het samenwerkingsverband en een aandeel heeft in, dan wel ondersteuning biedt aan gedragingen die strekken tot of rechtstreeks verband houden met de verwezenlijking van het genoemde oogmerk. Voor strafbare deelname is voldoende dat de betrokkene in zijn algemeenheid, in de zin van voorwaardelijk opzet, weet dat er een organisatie bestaat en dat die organisatie het plegen van misdrijven tot oogmerk heeft. Niet is vereist dat een betrokkene enige vorm van opzet heeft gehad op concrete door de criminele organisatie beoogde misdrijven, zolang de betrokkene maar weet dat de organisatie het begaan van misdrijven beoogt. Evenmin is vereist dat de betrokkene daadwerkelijk heeft deelgenomen aan (alle) gepleegde misdrijven, noch dat hij heeft samengewerkt of bekend moet zijn geweest met alle andere personen die deel uitmaken van de organisatie.

Aan de verdachte is ten laste gelegd – zakelijk weergegeven – dat zij in de periode van

1 augustus 2014 tot en met 15 juni 2015 heeft deelgenomen aan een criminele organisatie, bestaande uit haar, verdachte, en/of haar mededader(s), te weten [medeverdachte 1] en/of [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 3] en/of [medeverdachte 4] en/of een of meer andere personen.

De criminele organisatie had volgens de tenlastelegging het oogmerk tot het plegen van de volgende misdrijven:

- oplichting (artikel 326 Wetboek van Strafrecht),

- witwassen (artikel 420bis Wetboek van Strafrecht),

- gewoontewitwassen (artikel 420ter Wetboek van Strafrecht).

Op grond van de inhoud van de voorhanden zijnde bewijsmiddelen is komen vast te staan dat er door gebruikmaking van een netwerk van personen phishing heeft plaatsgevonden, waarbij rekeninghouders van de Rabobank onder valse voorwendselen zijn bewogen tot het afgeven van inlog- en/of signeercodes, waardoor geldbedragen van hun bankrekening kon worden overgeschreven van naar de bankrekening van een vooraf geselecteerde en daartoe benaderde verkoper van een personenauto om die auto te kunnen kopen. Op het moment dat kon worden beschikt over de geldbedragen van de rekeninghouder werd de gekochte auto betaald met de geldbedragen die van de bankrekening van de niets vermoedende rekeninghouder werden overgeschreven. De aangekochte auto werd daarna snel doorverkocht, veelal voor een lagere prijs dan het aankoopbedrag.

De beschreven handelwijze vergt een strakke mate van organisatie met een planmatige aanpak, intensieve samenwerking en duidelijke afstemming tussen de daarbij betrokken personen. Uitgaande van de voorhanden zijnde bewijsmiddelen en de eigen verklaring van verdachte is naar het oordeel van de rechtbank komen vast te staan dat verdachte in ieder geval vanaf 2 november 2014 tot en met 15 juni 2015 deel heeft uitgemaakt van de criminele organisatie. In dat verband is sprake geweest van een actieve, taakgerichte betrokkenheid van verdachte bij de ten laste gelegde oplichtingen, waarbij verdachte telkens als belster heeft gewerkt en zij, door zich voor te doen als medewerkster van de Rabobank door het verstrekken van leugenachtige informatie onder valse voorwendselen, talrijke malen rekeninghouders van de Rabobank heeft bewogen tot het doorgeven van inlogcodes en signeercodes van hun bankrekening(en).

Op grond van de inhoud van het dossier inzake onderzoek 26Monument is voorts komen vast te staan dat de criminele organisatie naast de onder de feiten 1 en 2 bewezen verklaarde oplichtingen en het daaruit volgende gewoontewitwassen nog tientallen malen met dezelfde modus operandi soortgelijke misdrijven heeft begaan, waarbij naast verdachte en medeverdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 6] en [medeverdachte 3] ook (onder meer) [medeverdachte 5] , [medeverdachte 7] , [medeverdachte 8] en [medeverdachte 11] hebben deelgenomen aan de criminele organisatie. Medeverdachte [medeverdachte 5] heeft erkend meerdere auto’s gekocht te hebben met de gelden die van Rabobank-rekeninghouders waren verkregen op zijn naam te hebben laten zetten.

De door de criminele organisatie gepleegde misdrijven hebben voor de Rabobank een schadebedrag opgeleverd van in totaal ruim 2,8 miljoen euro.

De recht acht niet bewezen dat [medeverdachte 4] heeft deelgenomen aan de criminele organisatie, nu uit de inhoud van het dossier daarvoor geen andere aanwijzing voorhanden is, dan dat diens woning is gebruikt voor phishing-activiteiten.

Uit het voorgaande, in onderlinge samenhang bezien, volgt dat verdachte deel heeft uitgemaakt van een organisatie die oplichting als bedoeld in artikel 326 Sr en gewoontewitwassen als bedoeld in artikel 420ter Sr. als oogmerk had. Deze organisatie werd gevormd door een gestructureerd en voldoende duurzaam samenwerkingsverband van diverse personen. Verdachte heeft tevens een aandeel gehad in voornoemde feiten als zodanig en mitsdien in de verwezenlijking van vorenbedoeld oogmerk van de organisatie.

Door de verdediging is als verweer gevoerd dat verdachte vóór 22 april 2015 niet actief is geweest als belster of op enige andere wijze betrokken is geweest bij de phishing-activiteiten, dan wel daarvan wetenschap had. De rechtbank overweegt daaromtrent het navolgende,

Onder verdachte is op 15 juni 2015 een mobiele telefoon Samsung GT-S5360 inbeslaggenomen (inbeslagnamecode GE515.01.03.002), welke telefoon blijkens de uitgelezen data onder meer een e-mailbericht van 2 november 2014 bevat, met daarin de tekst van een belscript dat is bedoeld om zich als Rabobankmedewerkster voor te doen om zo van klanten van die bank inlog- en betaalopdracht-codes te ontfutselen.

Het e-mail adres in de telefoon waarop dit bericht werd ontvangen, is ook gebruikt voor het

ontvangen van de factuur van een door 'autophishing' betaalde auto. Dit betrof een oplichtingzaak die plaatsvond op 8 januari 2015 waarbij € 29.950,- frauduleus werd

overgemaakt ten laste van de aangeefster en ten gunste van het in het betreffende e-mailbericht genoemde Autobedrijf [bedrijf 3] voor de betaling van een VW Golf GTI. Binnen het onderzoek "26Monument" is deze zaak bekend als "Aangifte A19".

Een en ander duidt op een actieve rol van verdachte bij de phishing-activiteiten vanaf begin november 2014.

In deze mobiele telefoon bevonden zich voorts talloze WhatsApp-berichten tussen verdachte (die ook zo wordt genoemd in inkomende berichten) en anderen, zoals medeverdachten [medeverdachte 5] en [medeverdachte 2] .16.

De rechtbank stelt op grond van het voorgaande vast dat verdachte de gebruikster is geweest van deze mobiele telefoon.

De rechtbank acht voorts redengevend dat verdachte op 10 oktober 2014 betrokken is geweest bij een phishing-delict door in Middelharnis een horloge op te halen bij een juwelier, welk horloge was betaald met van phishing afkomstig geld.17.

Door de verdediging is op grond van de door de getuige [getuige] ter terechtzitting van 13 maart 2019 afgelegde verklaring, kort samengevat inhoudende dat hij voornoemde mobiele telefoon op of omstreeks 20 april 2015 aan verdachte heeft gegeven, als verweer gevoerd dat deze mobiele telefoon niet eerder dan vanaf 20 april 2015 bij verdachte in gebruik is geweest.

De rechtbank acht de verklaring van de getuige [getuige] ongeloofwaardig, nu is gebleken dat getuige [getuige] en verdachte samen naar de rechtbank zijn gereisd voor het onderzoek ter terechtzitting op 12 en 13 maart 2019 en dat getuige [getuige] het gehele onderzoek ter terechtzitting heeft bijgewoond. Getuige [getuige] was daardoor op de hoogte van de door verdachte ter terechtzitting afgelegde verklaring en tevens bekend met de inhoud van meerdere dossierstukken. Getuige [getuige] heeft gelet hierop niet uit eigen wetenschap verklaard, zodat de rechtbank dit verweer passeert.

De rechtbank acht op grond van het voren overwogene wettig en overtuigend bewezen dat verdachte vanaf 2 november 2014 heeft deelgenomen aan de criminele organisatie. De rechtbank zal daarom in de bewezenverklaring de pleegperiode beperken tot de periode van

2 november 2014 tot en met 15 juni 2015.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat:

1.

zij,

op tijdstippen in de periode van 16 april 2015 tot en met 15 juni 2015,

te Rotterdam en/of Den Haag en/of Amsterdam, in elk geval in Nederland,

tezamen en in vereniging met een ander en/of anderen,

met het oogmerk om zich en anderen wederrechtelijk te bevoordelen

door het aannemen van een valse naam en van een valse hoedanigheid en

door een of meer listige kunstgrepen en door een samenweefsel van

verdichtsels meerdere personen heeft bewogen tot de afgifte van

een of meerdere inlogcodes en/of signeercodes en/of authentificatiecodes en

meerdere geldbedragen, te weten:

- op 22 april 2015 een bedrag ad. EUR 37.945 ( [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] ),

hebbende verdachte en/of haar mededader(s) telkens met vorenomschreven

oogmerk - zakelijk weergegeven - valselijk en/of listiglijk en/of bedrieglijk

en/of in strijd met de waarheid:

- zich voorgedaan als medewerkster van de Rabobank en

- telkens een valse naam opgegeven en

- tegenover voornoemde personen telefonisch aangegeven te bellen in verband

met de vervanging van de randomreader door de Raboscanner en/of in

verband met een update van het internetbankieren, waardoor bovengenoemde

personen telkens werden bewogen tot bovenomschreven afgifte;

2.

zij,

op tijdstippen in de periode van 2 november 2014 tot en met 15 juni 2015,

te Rotterdam en/of Den Haag en/of Amsterdam, in elk geval in Nederland,

tezamen en in vereniging met een ander en/of anderen, van het plegen van

witwassen een gewoonte heeft gemaakt, althans zich schuldig heeft gemaakt

aan witwassen,

immers heeft/hebben zij, verdachte, van voorwerpen, te weten:

-op of omstreeks 22 april 2015 een bedrag ad. EUR 37.945

de werkelijke aard en de herkomst en de vervreemding en de verplaatsing verborgen

en verhuld en verhuld wie de rechthebbende is en geldbedragen verworven en

voorhanden gehad en omgezet, terwijl zij, verdachte, wist dat deze geldbedragen

- onmiddellijk of middellijk - afkomstig /waren uit enig misdrijf;

3.

zij,

in de periode van 2 november 2014 tot en met 15 juni 2015,

te Rotterdam en/of Den Haag en/of Amsterdam, in elk geval in Nederland,

tezamen en in vereniging met anderen heeft deelgenomen aan een organisatie,

welke organisatie werd gevormd door een samenwerkingsverband van natuurlijke

personen, waartoe zij, verdachte en haar mededaders, te weten [verdachte] en [medeverdachte 1]

en [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] en een of meer andere personen behoorden, welke organisatie

het oogmerk had het plegen van misdrijven als omschreven in artikel 326 en 420bis en

420ter van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte onder 1, 2 en 3 meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij haar daarvan zal vrijspreken.

Indien in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.