Rb. Gelderland, 03-05-2017, nr. 303760

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is opnieuw vonnis bepaald.

[vennootschap X] houdt zich bezig met de groothandel in vlees en vleeswaren en in wild en gevogelte (niet levend). [vennootschap Y] houdt zich onder meer bezig met het verwerven van de beschikkingsrechten over slachthuis en koelruimten door aankoop of anderszins en de exploitatie daarvan. [vennootschap Z] is de enig aandeelhouder en bestuurder van [vennootschap X] en de bestuurder van [vennootschap Y] . [mevrouw P] en [mevrouw Q] zijn beiden bestuurder van [vennootschap Z] . [de heer R] was tot 1 oktober 2015 eveneens bestuurder van [vennootschap Z] . De aandelen in [vennootschap Z] worden gehouden door [naam stichting] . Bestuurders van deze stichting zijn [mevrouw P] , [mevrouw Q] en [de heer R] .

[vennootschap X] en [vennootschap Y] oefenen hun activiteiten uit op een perceel aan de [adres 1] . De Gemeente is eigenaar van dit perceel, kadastraal bekend [nummer] , groot 21.070 m². Op 24 januari 1977 heeft de Gemeente aan [vennootschap Y] verkocht en geleverd het recht van opstal op dit perceel ten behoeve van zich op dit perceel bevindende of nog nader te stichten opstallen en werken.

Bij overeenkomst van 4 juli 1995 heeft de Gemeente aan [vennootschap Y] een afgesloten deel van de [adres 2] verhuurd met een oppervlakte van circa 3.200 m².

Sinds 2004 heeft de Gemeente de intentie de opstallen van [vennootschap Y] te verwerven. In maart 2008 heeft de Gemeente daarvoor € 21 miljoen geboden.

Het perceel met opstallen aan de [adres 1] waar [vennootschap X] en [vennootschap Y] hun activiteiten ontplooien is in het vigerende bestemmingsplan ‘Nijmegen Waalfront’ bestemd voor het project Waalfront, een beoogde woonbestemming aan de Waal. Dit bestemmingsplan is door de raad vastgesteld in april 2008.

Op 2 oktober 2013 heeft de Gemeente het bezwaar van [gedaagden (in conventie)/ eisers (in reconventie)] tegen afwijzing van haar verzoek de bestemmingswijziging te herzien ongegrond verklaard. Op 3 september 2014 heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State het daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard en het besluit van 2 oktober 2013 vernietigd.

In 2015 zijn de partijen opnieuw met elkaar in onderhandeling getreden over verplaatsing van de onderneming en activiteiten van [vennootschap X] en [vennootschap Y] .

In opdracht van de provincie Noord-Brabant zijn de opstallen van [vennootschap Y] in april 2015 getaxeerd op een bedrag van € 28,1 miljoen.

Uit een brief van 21 april 2015 van Baker Tilly Berk, opgesteld in samenwerking met en met instemming van de heer [persoon S] , tax partner van PWC, de fiscalist van de Gemeente, aan de Belastingdienst Grote Ondernemingen Kantoor Arnhem wordt geciteerd:

(...)

Levering van onroerend goed

[vennootschap Y] levert aan de gemeente het onroerend goed in de huidige staat. (...)

De levering van het onroerend goed door [vennootschap Y] aan de gemeente is vrijgesteld van btw. De verkrijging van het onroerend goed door de gemeente is vrijgesteld van overdrachtsbelasting ex artikel 15, lid 1, onderdeel c Wet op belastingen van rechtsverkeer. De koopsom ad € 26.250.000 is derhalve niet belast met btw en overdrachtsbelasting.(...)

Werkgelegenheidsgarantie

Tijdens de bespreking heeft u aangegeven dat, naast de levering van het onroerend goed, vanuit [vennootschap Y] wellicht een andere prestatie aan de gemeente is te onderkennen. Deze prestatie zou dan voortvloeien uit de werkgelegenheidsgarantie.

Zoals wij hebben aangegeven is geen andere prestatie, dan onder paragraaf 2.1. bedoeld, van [vennootschap Y] aan de gemeente te onderkennen. Volledigheidshalve geven wij nogmaals kort onze argumenten weer.

(...)

2. De koopsom voor het onroerend goed was tussen partijen al overeengekomen, voordat partijen overeenstemming hadden bereikt over de inhoud van de werkgelegenheidsgarantie. Hieruit blijkt dat de koopsom niet uit andere vergoedingen bestaat, dan de vergoeding voor de aankoop van het onroerend goed.

(...)

5. De koopsom voor het onroerend goed is de waarde in het economisch verkeer, aangezien [vennootschap Y] een bijdrage wenst ter dekking van de kosten als gevolg van de verkoop van het onroerend goed en het beëindigen van de btw-vrijgestelde huurovereenkomst.

(...)

Uit een brief van 30 juni 2015 van het college van burgemeester en wethouders aan de gemeenteraad (kenmerk OB10/D1515908492), in het hoofd waarvan ‘GEHEIM’ staat, wordt geciteerd:

Ons college is voornemens om het [vennootschap Y] aan te kopen. Door middel van deze brief bieden wij u de gelegenheid over de voorgenomen aankoop uw wensen en bedenkingen kenbaar te maken.

(...)

Het aanbod van het samenwerkingsverband

(...) [vennootschap Y] heeft een plan ontwikkeld waarin de bedrijfsactiviteiten worden verplaatst naar Cuijk, waar in een nieuwbouwcomplex een efficiëntere bedrijfsvoering mogelijk is. Hiervoor is circa € 65 miljoen nodig. (...)

Over de voornoemde business case van het [vennootschap Y] hebben we als gemeente geen inhoudelijk oordeel gevormd. Dat de ING bank en de BOM capital hebben besloten hierin in aanzienlijke omvang (€ 34 miljoen) te investeren geeft ons voldoende comfort op de vraag of het [vennootschap Y] op de nieuwe plek een gezonde toekomst tegemoet gaat. Belangrijker voor ons college zijn de garanties op het behoud van de werkgelegenheid, de feitelijke verhuizing uit het Waalfront en de vestiging in de gemeente Cuijk, daarnaast blijft de koopsom binnen de door DTZ Zadelhoff opgestelde schadeloosstellingsaanname.

In de aan [vennootschap Y] verstrekte en door haar in het geding gebrachte versie van deze brief zijn passages met financiële gegevens weggehaald.

Op 15 juli 2015 is een mantelovereenkomst tot stand gekomen tussen de Gemeente en de vennootschappen. Daarin staat onder meer:

[Partijen]

I. Hebben in aanmerking genomen:

(...)

i. Onder de voorwaarde dat [vennootschap X] en [vennootschap Y] de door [vennootschap Y] te ontvangen koopsom voor de verwerving van het na te noemen opstalrecht uitsluitend en volledig zullen aanwenden voor verplaatsing van hun activiteiten naar het bedrijventerrein Laaracker te Cuijk en met het oog op mogelijke realisatie op termijn van (ook) woningbouw ter plaatse van de bedrijfsactiviteiten van [vennootschap X] en [vennootschap Y] zijn de Gemeente, [vennootschap X] en [vennootschap Y] in overleg getreden en hebben zij overeenstemming bereikt over

(...)

C. een werkgelegenheidsgarantie, met de toevoeging dat de afgifte daarvan voor de gemeente een essentiële voorwaarde is voor verwerving van het opstalrecht gelet op de huidige maatschappelijke omstandigheden en het publieke algemene belang;

(...)

II. Zijn overeengekomen als volgt:

Het bepaalde in de considerans maakt volledig deel uit van de overeenkomst.

(...)

Met ingang van ter beschikkingstelling van de op het opstalrecht betrekking hebbende ondergrond met opstallen en aanhorigheden door [vennootschap X] en [vennootschap Y] aan de Gemeente doch uiterlijk bij einde van het voortgezet gebruik overeenkomstig het bepaalde in artikel 6.1 van de koopovereenkomst (bijlage III) eindigt de Huurovereenkomst met wederzijds goedvinden onder de verplichting van [vennootschap Y] het gehuurde volledig ontruimd en verlaten aan de Gemeente ter beschikking te stellen zoals overeengekomen in de Huurovereenkomst.

[vennootschap X] en [vennootschap Y] verstrekken de als bijlage IV aan deze overeenkomst gehechte werkgelegenheidsgarantie met derdenbeding ten behoeve van de individuele werknemers en verplichten zich deze garantie zowel jegens de gemeente als jegens de individuele werknemers onverkort na te komen.

(...)

De vordering van de gemeente in reconventie stelt in de eerste plaats de vraag aan de orde of op [vennootschappen X,Y en Z] een verplichting rust om inlichtingen aan de gemeente te verschaffen over hun vermogenspositie met het oog op het kunnen treffen door de gemeente van conservatoire maatregelen tot verhaal van haar eventuele vordering. De verplichting tot het doen van rekening en verantwoording in art. 5.1 van de mantelovereenkomst en de veroordeling in het vonnis van 28 april 2016 bieden daarvoor geen grond. Anders dan in het geval dat de schuldeiser reeds beschikt over een executoriale titel, kan in zijn algemeenheid niet worden aangenomen dat op een schuldenaar jegens wie de schuldeiser nog niet over een executoriale titel beschikt een soortgelijke inlichtingenplicht rust teneinde de schuldeiser in staat te stellen conservatoire maatregelen te treffen. Niettemin kan de schuldenaar daartoe onder omstandigheden ook verplicht zijn. In het onderhavige geval staat vast dat [vennootschappen X,Y en Z] vanaf het moment dat zij met conservatoire beslaglegging rekening gingen houden (eind februari 2016) miljoenenbedragen zijn gaan ‘rondpompen’, zoals zij het zelf uitdrukken, teneinde te voorkomen dat deze bedragen door beslagleggingen getroffen zullen worden. Zo zijn er op enig moment grote bedragen op de derdengeldrekening van hun advocaten geparkeerd en op een Duitse bankrekening en zijn ING rekeningen stelselmatig ‘afgeroomd’ waarna deze afgeroomde bedragen op enig moment daarop weer teruggestort zijn. Een van de redenen daarvoor is dat [vennootschappen X,Y en Z] deze bedragen voor andere doeleinden wilden gebruiken, onder andere voor voldoening van schuldeisers in het kader van de liquidatie van de ondernemingen. Deze gang van zaken wettigt de gegronde vrees dat [vennootschappen X,Y en Z] doende zijn andere schuldeisers dan de gemeente te voldoen en bezig zijn eventueel verhaal van de gemeente voor haar vordering illusoir te maken. Voorshands geoordeeld moet deze opzettelijke hierop gerichte handelwijze van [vennootschappen X,Y en Z] jegens de gemeente onrechtmatig worden geacht. Daarom is er aanleiding in dit geval op deze grond [vennootschappen X,Y en Z] te verplichten aan de gemeente inlichtingen te verschaffen over hun vermogenspositie, teneinde de gemeente in staat te stellen conservatoire maatregelen te nemen, zoals door de gemeente gevorderd op straffe van verbeurte van een dwangsom zoals hierna te bepalen.

(...)

De voorzieningenrechter

in conventie

verbiedt de gemeente het vonnis van 28 april 2016 van de voorzieningenrechter van de rechtbank Gelderland, locatie Arnhem (C/05/299693/KG ZA 16-130), verder ten uitvoer te leggen,

veroordeelt de gemeente in de proceskosten, aan de zijde van [vennootschappen X,Y en Z] tot op heden begroot op € 1.513,81,

verklaart dit vonnis in conventie tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af,

in reconventie

veroordeelt [vennootschappen X,Y en Z] om binnen drie dagen na betekening van dit vonnis aan een van de (kandidaat-)deurwaarders van kantoor Groenendaal & Van Krijl gerechtsdeurwaarders te Nijmegen, schriftelijk, nauwkeurig en gespecificeerd inlichtingen te verstrekken en opgave te doen omtrent al haar binnen- en buitenlandse inkomens- en vermogensbestanddelen en vermogensposities en alle voor verhaal vatbare binnen- en buitenlandse goederen en gedurende drie werkdagen na deze opgave in de opgegeven toestand geen verandering(en) aan te brengen,

veroordeelt [vennootschappen X,Y en Z] om aan de gemeente een dwangsom te betalen van € 50.000,00 voor iedere dag of gedeelte daarvan dat zij niet aan de in 7.5. uitgesproken hoofdveroordeling voldoen, tot een maximum van € 5.000.000,00 is bereikt,

veroordeelt [vennootschap X] om binnen drie dagen na betekening van dit vonnis aan de instrumenterend gerechtsdeurwaarder volledig, deugdelijk en met redenen omkleed opgave te doen van hetgeen zij per 8 juni 2016 verschuldigd was aan [vennootschap Y] , een en ander conform de artikelen 476a en 476b Rv,

veroordeelt [vennootschap Y] om binnen drie dagen na betekening van dit vonnis aan de instrumenterend gerechtsdeurwaarder volledig, deugdelijk en met redenen omkleed opgave te doen van hetgeen zij per 8 juni 2016 verschuldigd was aan [vennootschap X] , een en ander conform de artikelen 476a en 476b Rv,

veroordeelt [vennootschappen X,Y en Z] hoofdelijk in de proceskosten, aan de zijde van de gemeente tot op heden begroot op € 408,00,

verklaart dit vonnis in reconventie tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.

in conventie

De Gemeente vordert bij dagvaarding dat de rechtbank bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:

a. [gedaagden] hoofdelijk veroordeelt schriftelijk aan de Gemeente rekening en verantwoording af te leggen van de aanwending van het op 31 juli 2015 door de Gemeente aan [vennootschap Y] betaalde deel van de koopsom, groot € 21 miljoen, vergezeld van een verklaring van een registeraccountant met betrekking tot de juistheid en de volledigheid van deze rekening en verantwoording en wel aldus dat uit de rekening en verantwoording blijkt wat er vanaf 31 juli 2015 met het bedrag van € 21 miljoen is gebeurd, welke exacte bedragen daaruit of op basis daarvan wanneer, aan wie en onder welke titel zijn betaald, wat de samenhang is met de verplichting het bedrag aan te wenden voor verplaatsen en voortzetten van de activiteiten naar en op bedrijventerrein Laarakker te Cuijk, waaruit voortvloeit welk deel van de € 21 miljoen nog niet, al dan niet overeenkomstig het in artikel 5.1 van de raamovereenkomst bepaalde doel, is besteed en dus nog onder [vennootschap Y] en/of haar bestuurders en/of derden berust,

b. [gedaagden] hoofdelijk veroordeelt aan de Gemeente een dwangsom te betalen van € 500.000,00 ineens en € 50.000,00 voor iedere kalenderdag dat zij met nakoming van het onder a. gevorderde in gebreke zijn en/of blijven, een deel van een dag daaronder begrepen,

c. [gedaagden] hoofdelijk veroordeelt binnen vijf dagen na het te wijzen vonnis tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan de Gemeente te betalen:

1. een bedrag als volgt berekend:

het verschil tussen de betaalde koopsom van € 21 miljoen en

primair de door een door de rechtbank te benoemen deskundige vast te stellen executiewaarde van het opstalrecht,

subsidiair de door een door de rechtbank te benoemen deskundige vast te stellen waarde in het economisch verkeer van het opstalrecht,

meer subsidiair de waarde in het geval dat een bedrijfsbeëindiging geen onteigeningsgevolg is, zijnde € 13.574.000,00, derhalve € 7.426.000,00,

nog meer subsidiair de schadeloosstelling op basis van liquidatie, zijnde € 15.156.000,00, derhalve € 5.843.500,00,

2. de boetes ingevolge artikel 5.5 van de mantelovereenkomst en artikel 10.1 van de koopovereenkomst van in totaal € 2.760.000,00,

3. de kosten voor ontruiming en reiniging van de opstallen, op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet,

4. wettelijke handelsrente over de bedragen sub 1, 2 en 3, te berekenen vanaf 31 juli 2015, althans 26 februari 2016, althans (ten aanzien van [de heer R] ) 19 april 2016, althans vanaf de dag der dagvaarding tot aan de dag der algehele voldoening,

d. voor recht verklaart dat de Gemeente het resterende deel van de koopsom van € 6.600.000,00 niet verschuldigd is aan [gedaagden] ,

e. [gedaagden] ieder voor zich en gezamenlijk hoofdelijk veroordeelt tot betaling aan de Gemeente van de buitengerechtelijke incassokosten van € 6.775,00, te vermeerderen met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf de dag van dagvaarding (21 april 2016) tot aan de dag der algehele voldoening,

f. [gedaagden] ieder voor zich en gezamenlijk hoofdelijk veroordeelt in de proceskosten en de nakosten.

De Gemeente heeft haar vordering bij conclusie van 21 februari 2017 (onder 82 en 83) vermeerderd en wel zo dat zij tevens de veroordeling van [gedaagden] vordert tot betaling aan haar van:

- per 22 juni 2016 verbeurde dwangsommen van € 2,15 miljoen te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 juni 2016 tot aan de dag der algehele voldoening, en

- de niet door de bedrijven betaalde proceskosten van het kort geding waarin op 28 april 2016 vonnis is gewezen, groot € 5.884,44, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 20 juni 2016 tot aan de dag der algehele voldoening.

De grondslagen voor deze vorderingen en de ertegen gevoerde verweren komen aan de orde bij de beoordeling.

in reconventie

[gedaagden] vordert, na vermeerdering van eis bij akte van 21 februari 2017, dat de rechtbank bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad,

I. voor recht verklaart dat zij niet onrechtmatig jegens de Gemeente heeft gehandeld,

II. de Gemeente veroordeelt om binnen 48 uur na betekening van dit vonnis op kosten van [vennootschap Y] inzage te verstrekken van:

A. de wijze waarop de Gemeente de verwerving van de opstallen in het grondboek en haar administratie ten tijde van de levering aan de Gemeente heeft verwerkt en tegen welke waarde,

B. een ongecensureerde versie van de brief van 30 juni 2015 van het college van burgemeester en wethouders aan de gemeenteraad (kenmerk OB10/D1515908492),

C. de schadeloosstellingsaanname van DTZ Zadelhoff als genoemd in de onder IB genoemde brief,

een en ander onder verbeurte van een dwangsom van € 100.000 ineens en € 10.000 voor iedere dag of deel daarvan dat de Gemeente met de nakoming hiervan in gebreke blijft,

III. de Gemeente veroordeelt om binnen een maand na betekening van dit vonnis aan [vennootschap Y] € 6,6 miljoen te betalen te vermeerderen met de wettelijke handelsrente eveneens een maand na betekening van dit vonnis tot aan de dag der algehele voldoening,

IV. de ten laste van de vennootschappen en [mevrouw P] en [mevrouw Q] gelegde beslagen op te heffen alsmede het aangehouden depot bij Dirkzwager als gevolg van het verkopen van beslagen zaken vrij te geven,

V. de Gemeente veroordeelt in de proceskosten.

De grondslagen voor deze vorderingen en de ertegen gevoerde verweren komen aan de orde bij de beoordeling.

in conventie

vordering onder c (1)

Aan de vordering onder c tot het vergoeden van de onder 1 genoemde schade legt de Gemeente het volgende ten grondslag. Ten eerste is [gedaagden] volgens de Gemeente toerekenbaar tekortgeschoten in de nakoming van de mantelovereenkomst, de koopovereenkomst en de werkgelegenheidsgarantie omdat zij niet heeft voldaan en niet zal voldoen aan haar verplichting om de onderneming te verplaatsen en de ontvangen koopsom daarvoor aan te wenden en omdat zij cruciale informatie heeft achtergehouden en de Gemeente onjuist heeft geïnformeerd. Ten tweede stelt de Gemeente zich op het standpunt dat [gedaagden] ten koste van de Gemeente ongerechtvaardigd is verrijkt. Ten derde betoogt de Gemeente dat de mantelovereenkomst en de koopovereenkomst tot stand zijn gekomen onder invloed van bedrog althans dwaling. Subsidiair betoogt de Gemeente dat zich onvoorziene omstandigheden hebben voorgedaan die van dien aard zijn dat [gedaagden] naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet mag verwachten dat de mantelovereenkomst en de koopovereenkomst ongewijzigd in stand blijven. Volgens de Gemeente levert hetgeen zij de vennootschappen verwijt ook onrechtmatige daden op van de bestuurders.

[gedaagden] betwist dat zij in deze fase reeds tekortschiet in de nakoming van de mantelovereenkomst, de koopovereenkomst en de werkgelegenheidsgarantie. Daartoe voert zij aan dat haar huidige activiteiten weliswaar zijn gericht op afwikkeling, maar dat niet is uitgesloten dat er alsnog een slachterij in kleine vorm wordt gerealiseerd waarmee wordt voldaan aan de voorwaarden als opgenomen in de overeenkomsten, waaronder die van de verplaatsing en de werkgelegenheidsgarantie (conclusie van antwoord 133, 140).

Hierover wordt als volgt geoordeeld. Uit de mantelovereenkomst vloeien voor de vennootschappen verbintenissen voort tot het verplaatsen en voortzetten van hun onderneming. [vennootschap X] en [vennootschap Y] hebben daarbij een werkgelegenheidsgarantie gegeven, voorzien van een derdenbeding ten gunste van de werknemers. Circa zeven maanden na het sluiten van deze overeenkomst en het geven van deze garantie en na de verkoop aan de Gemeente van de opstalrechten en opstallen hebben [vennootschap Y] en [vennootschap X] in een persbericht te kennen gegeven dat zij zich genoodzaakt hebben gezien hun activiteiten te staken en dat zij voor de 74 werknemers van [vennootschap Y] en de 33 werknemers van [vennootschap X] een ontslagvergunning zullen aanvragen. [gedaagden] erkent in deze procedure dat haar activiteiten thans zijn gericht op afwikkeling. Bij deze stand van zaken kon [gedaagden] in deze procedure niet volstaan met de enkele, niet toegelichte stelling dat niet is uitgesloten dat alsnog een slachterij in kleine vorm wordt gerealiseerd. De rechtbank passeert die betwisting van de gestelde tekortkoming daarom en stelt vast dat de vennootschappen hun bedrijfsactiviteiten hebben beëindigd of beëindigen, dat zij de onderneming niet zullen verplaatsen en voortzetten en dat zij de betaalde koopsom dus niet voor verplaatsing aanwenden. Doordat de onderneming is of wordt beëindigd, gaat werkgelegenheid verloren. Dit alles leidt tot de conclusie dat de vennootschappen zijn tekortgeschoten in de nakoming van de verbintenissen die voortvloeien uit de mantelovereenkomst voor zover die ertoe strekken dat de onderneming wordt verplaatst en voortgezet en dat de koopsom daarvoor wordt aangewend, terwijl zij bovendien de werkgelegenheidsgarantie niet hebben waargemaakt. Zij zijn terzake in verzuim geraakt omdat de Gemeente uit het persbericht heeft moeten afleiden dat zij zullen tekortschieten in de nakoming van deze verbintenissen (artikel 6:83 aanhef en sub c BW).

De vennootschappen betwisten dat deze tekortkoming aan hen kan worden toegerekend. Daartoe betogen zij dat de marktomstandigheden in het najaar van 2015 onverwacht ingrijpend zijn veranderd. Zij lichten dat als volgt toe (conclusie van antwoord 136). Tot het najaar van 2015 exporteerden de vennootschappen een deel van hun producten via Hong Kong naar China. Om direct naar China te kunnen exporteren is certificering nodig, maar omdat de vennootschappen China konden beleveren via Hong Kong, zagen zij geen noodzaak voor certificering. In augustus werd de export via Hong Kong echter door de Chinese autoriteiten beperkt. Doordat bovendien het varkensbestand in China kromp, ontstond daar een grote vraag naar varkensproducten, waaraan kon worden voldaan door concurrenten van de vennootschappen die, anders dan zij, wel waren gecertificeerd voor directe export naar China. Dit leidde ertoe dat de prijs voor varkens steeg, zodat de vennootschappen tegen gestegen prijzen moesten inkopen, terwijl zij niet meer naar China konden exporteren, niet via Hong Kong omdat deze mogelijkheid werd beperkt en niet direct omdat zij daarvoor niet waren gecertificeerd. Bovendien verloren bijproducten als koppen, staarten, pootjes en nieren voor de vennootschappen hun waarde omdat daarnaar alleen in China vraag is. Deze situatie leidde ertoe dat financiers aanvullende voorwaarden aan de vennootschappen zijn gaan stellen, waaronder ‘Chinawaardig’ worden. De vennootschappen hebben niet aan die voorwaarden kunnen voldoen. Vanwege deze omstandigheden hebben zij moeten besluiten hun bedrijfsactiviteiten te staken. Volgens de vennootschappen lag het besloten in de mantelovereenkomst dat omstandigheden als hiervoor beschreven zich zouden kunnen voordoen. Dat leiden zij af uit de overeengekomen periode van voortgezet gebruik van 3½ jaar. De vennootschappen ontlenen aan het voorgaande een beroep op overmacht (artikel 6:75 BW).

De rechtbank overweegt hierover als volgt. Een wezenlijk deel van de bedrijfsvoering van de vennootschappen bestaat uit de verkoop van hun producten en dus uit het vinden van afzetmarkten daarvoor. Het is aan het beleid van de vennootschappen overgelaten welke afzetmarkten zij willen bedienen en hoe zij dat willen doen. Het is de beleidskeuze van de vennootschappen geweest te vertrouwen op de export naar China via Hong Kong. Toen die route via Hong Kong werd beperkt, was het de verantwoordelijkheid van de vennootschappen om certificatie te verkrijgen voor directe levering aan de Chinese markt. Zij hebben zich daarvoor ook ingezet, maar vergeefs. Doordat hun dit niet of niet tijdig is gelukt, zijn hun concurrentiepositie en financieringsmogelijkheden aangetast. Daarmee heeft zich een bedrijfsrisico verwezenlijkt. Dat komt in de contractuele verhouding tussen de vennootschappen en de Gemeente naar verkeersopvattingen voor rekening van de vennootschappen. Niet valt in te zien dat dit oordeel anders wordt doordat partijen een periode van 3½ jaar voortgezet gebruik zijn overeengekomen. Dat partijen zich ervan bewust zijn geweest dat gedurende die 3½ jaar de omstandigheden zouden kunnen veranderen, neemt immers niet weg dat de gevolgen daarvan voor de onderneming van de vennootschappen voor hun risico blijven. Feiten en omstandigheden die zouden kunnen leiden tot een ander oordeel, zijn gesteld noch gebleken. Op grond van het voorgaande wordt het beroep van de vennootschappen op overmacht verworpen. De conclusie is dat de hiervoor vastgestelde tekortkoming van de vennootschappen aan hen kan worden toegerekend.

Daarmee komt de vraag aan de orde welke schade de Gemeente heeft geleden als gevolg van deze toerekenbare tekortkoming van de vennootschappen. Voor het vaststellen daarvan dient een vergelijking te worden gemaakt tussen de vermogenspositie van de Gemeente in de werkelijke situatie die zich voordoet doordat de vennootschappen toerekenbaar zijn tekortgeschoten en die in de hypothetische situatie die zich zou hebben voorgedaan als de vennootschappen niet toerekenbaar zouden zijn tekortgeschoten op de wijze als hiervoor overwogen. De positie van de Gemeente in de werkelijke situatie is dat zij de opstalrechten en opstallen geleverd heeft gekregen voor € 27,6 miljoen, dat zij daarvan € 21 miljoen heeft betaald, dat [vennootschap Y] aanspraak maakt op betaling van het restant van € 6,6 miljoen, en dat de onderneming niet is verplaatst en de betaalde gelden niet voor verplaatsing zijn aangewend. De positie van de Gemeente in de hypothetische situatie verschilt van die in de werkelijke situatie alleen daarin, dat in de hypothetische situatie de onderneming zou zijn verplaatst en dat de betaalde gelden voor die verplaatsing zouden zijn aangewend. Dat de onderneming niet is verplaatst en dus niet behouden is gebleven, levert maatschappelijke schade op, in het bijzonder verlies van werkgelegenheid. Ter comparitie heeft de Gemeente echter verklaard dat dit niet leidt tot schade van de Gemeente die op een concreet bedrag is te begroten. Het komt aldus aan op de vraag welk deel van de overeengekomen prijs bestemd was voor de beoogde bedrijfsverplaatsing en welk deel van die prijs wordt gedekt door de waarde van de verkochte en geleverde opstalrechten en opstallen. Het deel dat was bestemd voor de bedrijfsverplaatsing kan worden beschouwd als schade van de Gemeente, aangenomen dat dit deel van de koopsom verschuldigd is.

Het dossier bevat aanwijzingen dat de gehele koopsom ziet op de waarde van het gekochte, in het bijzonder de taxatie uit april 2015 in opdracht van de provincie Noord-Brabant, de brief van 21 april 2015 van Baker Tilly Berk en de koopovereenkomst van 15 juli 2015, waar staat dat de in de verkoop betrokken zaken/rechten worden verkocht voor € 27,6 miljoen. Uit het dossier valt evenwel ook af te leiden dat de schade van de Gemeente € 6,6 miljoen bedraagt omdat dit bedrag direct verband houdt met de bedrijfsverplaatsing. Die aanwijzingen zijn gelegen in het volgende. In de koopovereenkomst is opgenomen dat het bedrag van € 6,6 miljoen niet direct zal worden betaald maar in zeven termijnen, die zijn gekoppeld aan stadia van de overeengekomen bedrijfsverplaatsing. Dit verband en deze koppeling worden bevestigd in de brief van 10 maart 2016 van het college van burgemeester en wethouders aan de gemeenteraad. In die brief staat immers dat het bedrijf voor € 27,6 miljoen is ‘uitgekocht’ en dat daarvan € 6,6 miljoen is geoormerkt om de politieke wens met betrekking tot het behoud van werkgelegenheid in de regio te faciliteren, welk bedrag nog niet is uitgekeerd omdat daaraan voorwaarden zijn verbonden waaraan niet is voldaan. In die brief staat voorts dat de schade niet € 21 miljoen bedraagt, omdat dit bedrag voor een groot deel bestaat uit een aankoopbedrag dat ook zou zijn betaald als het bedrijf ‘gewoon’ zou zijn uitgekocht. De rechtbank ziet hierin aanknopingspunten om de schade van de Gemeente als gevolg van de hiervoor vastgestelde toerekenbare tekortkoming van de vennootschappen te begroten op € 6,6 miljoen.

De partijen zullen in de gelegenheid worden gesteld zich hierover bij akte uit te laten, eerst de Gemeente, dan [gedaagden] . Zij dienen zich daarbij te beperken tot de vraag wat de schade is als gevolg van de door de rechtbank vastgestelde toerekenbare tekortkoming van de vennootschappen en in het bijzonder of die schade, gezien de genoemde aanwijzingen in het dossier, kan worden vastgesteld op € 6,6 miljoen. Als de schade op deze of andere gronden niet kan worden begroot op dat bedrag, dan zal deze worden vastgesteld op het verschil tussen de overeengekomen koopsom van € 27,6 miljoen en de waarde van de verkochte en geleverde opstalrechten en opstallen ten tijde van de koop. Voor dat geval overweegt de rechtbank één of meer deskundigen te zullen benoemen met de opdracht om die waarde vast te stellen. Het gaat daarbij om de marktwaarde bij vrije verkoop op 15 juli 2015 (de datum van de koopovereenkomst) met voortgezet gebruik om niet gedurende 3½ jaar. Voor het geval daartoe zal worden overgegaan, worden de partijen reeds nu in de gelegenheid gesteld zich uit te laten over de aan de deskundigen te stellen vragen en kandidaten voor de benoeming als deskundigen voor te stellen.

[vennootschap Y] heeft in reconventie gevorderd dat de Gemeente wordt veroordeeld inzage te verschaffen in de wijze waarop de Gemeente de verwerving van de opstallen in het grondboek en haar administratie ten tijde van de levering heeft verwerkt en tegen welke waarde alsmede een ongecensureerde versie van de brief van 30 juni 2015 en de schadeloosstellingsaanname van DTZ Zadelhoff als genoemd in die brief in het geding te brengen. Zoals hierna te overwegen, wordt het oordeel daarover aangehouden. De rechtbank zal evenwel op de voet van artikel 22 Rv. de Gemeente bevelen deze gegevens in het geding te brengen omdat zij van belang kunnen zijn voor de begroting van de schade. De Gemeente zal deze stukken over moeten leggen bij de door haar te nemen akte. [gedaagden] zal dan in haar antwoordakte kunnen reageren.

Gezien dit oordeel komt de rechtbank niet toe aan beoordeling van de andere primaire grondslagen, te weten een toerekenbare tekortkoming door het achterhouden van cruciale informatie en het onjuist informeren van de Gemeente, ongerechtvaardigde verrijking en bedrog althans dwaling. De op deze grondslagen ingestelde vordering is immers verlaging van de koopsom dan wel schadevergoeding, die bij alle grondslagen op gelijke wijze wordt vastgesteld.

vordering onder c (2)

De Gemeente vordert vanwege het door haar gestelde tekortschieten door [gedaagden] haar veroordeling tot betaling van contractuele boetes op grond van de artikelen 5.5 van de mantelovereenkomst en 10.1 van de koopovereenkomst. De Gemeente heeft aanspraak gemaakt op betaling van die boetes bij e-mail van haar advocaat van 26 februari 2016 (dagvaarding 94 en 96).

[gedaagden] voert gemotiveerd verweer. De koopovereenkomst is door [vennootschap Y] nagekomen doordat zij de opstalrechten en opstallen heeft geleverd. Voor zover de vennootschappen al zijn tekortgeschoten in de nakoming van de mantelovereenkomst, betwisten zij dat dit toerekenbaar is. [gedaagden] concludeert dat er geen grond is voor betaling van contractuele boetes (conclusie van antwoord 246 – 249).

Voor zover het verweer ziet op de koopovereenkomst slaagt het. Van een tekortkoming in de nakoming van die overeenkomst is geen sprake. Voor toewijzing van de vordering tot betaling van de boete op grond van de koopovereenkomst is daarom geen grondslag, zodat deze zal worden afgewezen.

Voor zover het verweer ziet op de mantelovereenkomst faalt het. De rechtbank heeft hiervoor immers overwogen dat de vennootschappen toerekenbaar zijn tekortgeschoten in de nakoming van de verbintenissen die voortvloeien uit de mantelovereenkomst voor zover die ertoe strekken dat de onderneming wordt verplaatst en voortgezet en dat de koopsom daarvoor wordt aangewend en voorts dat zij terzake in verzuim zijn. Op grond van artikel 5.5 van de mantelovereenkomst zijn [vennootschap X] en [vennootschap Y] daarom hoofdelijk een boete verschuldigd van 5% van de in de koopovereenkomst vermelde koopsom, derhalve € 1,38 miljoen. Zij zullen hoofdelijk worden veroordeeld tot betaling van die boete te vermeerderen met de wettelijke handelsrente vanaf 26 februari 2016, gevorderd onder c (4), omdat [vennootschap X] en [vennootschap Y] toen in verzuim verkeerden. Voor een veroordeling tot het betalen van rente vanaf een vroegere datum is geen grondslag. Evenmin is er een grondslag voor veroordeling van [vennootschap Z] en de bestuurders tot nakoming van deze verbintenis uit overeenkomst.

vordering onder c (3)

Aan de vordering onder c tot het vergoeden van de onder 3 genoemde schade legt de Gemeente het volgende ten grondslag. Op grond van artikel 3.1 van de mantelovereenkomst en de artikelen 4 en 6 van de koopovereenkomst rust op [vennootschap X] en [vennootschap Y] de verbintenis om de opstallen schoon en ontruimd aan de Gemeente ter beschikking te stellen. De Gemeente neemt op grond van de huidige berichten aan dat zij dit niet zullen doen, waardoor de Gemeente schade lijdt ter hoogte van de daarmee gemoeide kosten (dagvaarding 67).

[gedaagden] voert gemotiveerd verweer. Daartoe voert zij aan dat de verplichting van [vennootschap X] en [vennootschap Y] om schoon en ontruimd op te leveren nog niet bestaat en dat zij terzake niet in verzuim zijn. [vennootschap X] en [vennootschap Y] stellen dat zij voornemens zijn op te leveren volgens overeenkomst (conclusie van antwoord 167).

Het oordeel van de rechtbank luidt als volgt. De verplichting schoon en ontruimd op te leveren ontstaat volgens de overeenkomsten na het verstrijken van de periode van voortgezet gebruik, derhalve na 3½ jaar na het passeren van de akte op 31 juli 2015, dat is dus op 31 januari 2019. De stelling dat [vennootschap X] en [vennootschap Y] dan niet zullen nakomen is met de verwijzing naar de ‘huidige berichten’ waaruit dat zou volgen niet voldoende toegelicht. Van verzuim is geen sprake. De vordering zal daarom worden afgewezen.

vorderingen onder d, e en f

De beoordeling van de vorderingen onder d, e en f wordt aangehouden in afwachting van de aktewisseling.

vorderingen onder a en b

De Gemeente legt aan de vordering onder a tot het afleggen van rekening en verantwoording artikel 5.1 van de mantelovereenkomst ten grondslag. Zij stelt dat de mededelingen die van de zijde van [vennootschappen X,Y en Z] zijn gedaan op 10 maart 2016, waaronder de toelichting op de afrekening van de notaris van 30 juli 2015, niet volstaan. De Gemeente betoogt voorts uitvoerig dat hetgeen [vennootschappen X,Y en Z] hebben gedaan ter uitvoering van de veroordeling van het vonnis in kort geding van 28 april 2016 niet volstaat (conclusie van antwoord in reconventie 21 tot en met 57). Ten aanzien van Hilzaco baseert de Gemeente zich op artikel 5.5.3 van de mantelovereenkomst en op de verwevenheid van de vennootschappen en de bestuurders. Ten aanzien van de bestuurders betoogt de Gemeente dat hun er persoonlijk een ernstig verwijt van kan worden gemaakt dat de vennootschappen geen rekening en verantwoording afleggen, waardoor zij (de bestuurders) onrechtmatig handelen. De Gemeente concludeert daaruit dat ook de bestuurders persoonlijk rekening en verantwoording moeten afleggen. De Gemeente betoogt voorts dat [vennootschap X] , [vennootschap Y] en [vennootschap Z] een exhibitieplicht hebben, waarbij zij een beroep doet op artikel 843a Rv.

[gedaagden] concludeert tot afwijzing van de vordering om haar te veroordelen rekening en verantwoording af te leggen op de volgende gronden. Ten eerste stelt zij dat zij reeds rekening en verantwoording heeft afgelegd op basis van het vonnis in kort geding van 28 april 2016. Als dat al anders is, dan bestaat er volgens [gedaagden] geen contractuele verplichting om in deze fase rekening en verantwoording af te leggen en al helemaal niet op de wijze als thans gevorderd. Mocht daarover anders worden geoordeeld, dan maakt de Gemeente volgens [gedaagden] misbruik van recht door de onderhavige vordering in te stellen. [gedaagden] doet voorts een beroep op overmacht, waartoe zij betoogt dat de ontvangen gelden zich hebben vermengd met haar overige vermogen, waardoor zij niet meer individualiseerbaar zijn. [mevrouw P] , [mevrouw Q] en [de heer R] betwisten dat zij een contractuele verplichting zijn aangegaan en dat hun een onrechtmatige daad valt te verwijten. Tenslotte betwist [gedaagden] dat haar een redelijke termijn is gesteld en betoogt zij dat er geen grond is voor de gevorderde dwangsom omdat de mantelovereenkomst zelf voorziet in de prikkel tot nakoming (conclusie van antwoord 105).

Het oordeel over deze vorderingen luidt als volgt. Zoals is overwogen in het vonnis in kort geding van 24 januari 2017, hebben de vennootschappen reeds uitvoerig rekening en verantwoording afgelegd over de besteding van het ontvangen deel van de koopsom. De Gemeente heeft niet voldoende duidelijk gemaakt welk belang zij er thans bij heeft dat de vennootschappen verdergaande rekening en verantwoording afleggen, nu als vaststaand wordt aangenomen dat het niet tot bedrijfsverplaatsing is gekomen en het daartoe niet zal komen en nu wordt geoordeeld dat de vennootschappen daardoor toerekenbaar zijn tekortgeschoten en gehouden zijn tot vergoeding van schade bestaande uit het deel van de koopsom dat was bestemd voor de bedrijfsverplaatsing en tot betaling van een contractuele boete. Bij deze stand van zaken zal het debat zich dus moeten richten op de beoogde bestemming van de koopsom en niet op de daadwerkelijke besteding ervan. De vorderingen stuiten hierop af.

de eisvermeerdering met betrekking tot dwangsommen

De Gemeente heeft bij wijze van eisvermeerdering de veroordeling van [gedaagden] gevorderd tot betaling van € 2,15 miljoen. Zij legt daaraan het volgende ten grondslag. De vennootschappen zijn bij vonnis in kort geding van 28 april 2016 veroordeeld rekening en verantwoording af te leggen, maar zij hebben dat niet afdoende gedaan. In een e-mail van hun advocaat van 22 juni 2016 is in feite bevestigd dat zij niet aan de veroordeling in dat vonnis hebben voldaan omdat niet eerder dan als bijlage bij deze e-mail onder andere bankafschriften van ABN AMRO Bank zijn overgelegd, die echter niet volledig zijn (conclusie van antwoord in reconventie 37 en 38). Per brief van 6 oktober 2016 heeft de Gemeente aangekondigd dat zij de tot en met 22 juni 2016 verschuldigde dwangsommen tot een bedrag van € 2,15 miljoen zal incasseren (conclusie van antwoord 43).

De eisvermeerdering is ingesteld tegelijk met het nemen van de conclusie van antwoord in reconventie. [gedaagden] heeft ter comparitie verzocht in de gelegenheid te worden gesteld een schriftelijke reactie te geven. Gezien het tijdstip waarop de Gemeente haar eis heeft vermeerderd, zal de rechtbank [gedaagden] die gelegenheid geven. Zij zal dat kunnen doen bij de antwoordakte die zij zal mogen nemen in reactie op de door de Gemeente te nemen akte. In afwachting daarvan wordt het oordeel aangehouden.

de eisvermeerdering met betrekking tot de proceskosten van het eerste kort geding

De Gemeente stelt dat zij aanspraak heeft gemaakt op betaling van de proceskosten van het eerste kort geding, maar dat de vennootschappen die proceskosten niet hebben betaald. De Gemeente vordert daarom, na eisvermeerdering, veroordeling van [gedaagden] tot betaling van deze proceskosten inclusief nakosten, door haar berekend op € 5.884,44 in totaal (conclusie van antwoord in reconventie 36 en 83). Deze vordering wordt afgewezen omdat de Gemeente reeds beschikt over een titel voor het incasseren van deze vordering, te weten de in het vonnis in het bedoelde kort geding gegeven proceskostenveroordeling.

vordering met betrekking tot bestuurders

De beoordeling van de vordering voor zover die is gericht tot de bestuurders en [de heer R] wordt aangehouden in afwachting van de aktewisseling.

in reconventie

[eisers] heeft in het vonnis van 21 februari 2017 van de voorzieningenrechter van deze rechtbank aanleiding gezien haar vordering te vermeerderen met de vordering onder I, die ertoe strekt dat de rechtbank voor recht verklaart dat [eisers] niet onrechtmatig jegens de Gemeente heeft gehandeld, naar de rechtbank begrijpt ‘door het de Gemeente te bemoeilijken met succes conservatoire beslagmaatregelen te nemen’ (akte van 21 februari 2017 onder 4, slot). [eisers] legt aan die vordering het volgende ten grondslag. In het genoemde vonnis in kort geding is in reconventie voorshands geoordeeld dat de gegronde vrees is gewettigd dat [eisers] doende was andere schuldeisers dan de Gemeente te voldoen en eventueel verhaal van de Gemeente voor haar vordering illusoir te maken en dat dit jegens de Gemeente onrechtmatig is. Vervolgens is [eisers] veroordeeld op straffe van een dwangsom inlichtingen te verstrekken over haar vermogensposities, alles als overwogen en beslist in het vonnis, waaruit hierboven bij de feiten is geciteerd. [eisers] heeft, naar zij stelt, weliswaar uitvoering gegeven aan de veroordeling, maar zij is het niet met die veroordeling eens. Daartoe betoogt zij op grond van door haar aangevoerde feiten en omstandigheden dat er in het onderhavige geval geen gronden zijn om af te wijken van het ook door de voorzieningenrechter gehanteerde uitgangspunt dat op de schuldenaar jegens wie de schuldeiser nog niet over een executoriale titel beschikt niet een informatieplicht rust teneinde de schuldeiser in staat te stellen conservatoire maatregelen te treffen.

De vordering onder II, die ertoe strekt dat de rechtbank de Gemeente veroordeelt op straffe van een dwangsom inzage te verstrekken in de wijze waarop de Gemeente de verwerving van de opstallen in het grondboek en haar administratie heeft verwerkt en tegen welke waarde, en een afschrift te verstrekken van een ongecensureerde versie van de brief van 30 juni 2015 van het college van burgemeester en wethouders aan de gemeenteraad en van de schadeloosstellingsaanname van DTZ Zadelhoff als genoemd in laatstgenoemde brief, is gebaseerd op artikel 843a Rv. [vennootschap Y] licht deze vordering als volgt toe. Zij is als verkoper partij bij de rechtsbetrekking waarop deze bescheiden zien, en zij heeft een rechtmatig belang bij inzage in deze bescheiden omdat daaruit kan blijken of de Gemeente inderdaad schade lijdt doordat de opstallen minder waard zijn dan de overeengekomen prijs van € 27,6 miljoen, zoals de Gemeente stelt (conclusie van eis in reconventie 257 – 263).

Aan haar vordering onder III, die ertoe strekt dat de rechtbank de Gemeente veroordeelt tot betaling aan [vennootschap Y] van het tot op heden onbetaald gebleven restant van de koopsom van € 6,6 miljoen, legt [vennootschap Y] het volgende ten grondslag. Op grond van de koopovereenkomst bedraagt de koopsom van de opstalrechten en opstallen € 27,6 miljoen. De Gemeente heeft daarvan € 21 miljoen betaald. Partijen zijn overeengekomen dat het restant van € 6,6 miljoen wordt betaald in zeven termijnen, telkens een bij het bereiken van een bepaald stadium in de bedrijfsverplaatsing. Deze afspraak ziet volgens [vennootschap Y] slechts op de momenten van betaling en niet op de hoogte van de koopsom. [vennootschap Y] betoogt dat het niet tot bedrijfsverplaatsing is gekomen vanwege onvoorziene omstandigheden (artikel 6:258 BW). Zij doelt daarbij op de omstandigheden waarop zij zich in conventie beroept in het kader van haar beroep op overmacht, zoals hiervoor weergegeven in rechtsoverweging 4.4. Deze onvoorziene omstandigheden zijn volgens haar van dien aard dat de Gemeente naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid geen ongewijzigde instandhouding van de koopovereenkomst mag verwachten. Volgens [vennootschap Y] moet de koopovereenkomst zo worden gewijzigd dat de Gemeente het bedrag van € 6,6 miljoen binnen een redelijke termijn aan haar moet betalen. Die redelijke termijn bedraagt volgens [vennootschap Y] een maand na betekening van het vonnis waarin de veroordeling van die strekking wordt uitgesproken.

Wanneer de vorderingen van de Gemeente in conventie worden afgewezen, is er volgens de vennootschappen en [mevrouw P] en [mevrouw Q] geen grond om de beslagen die ten laste van hen zijn gelegd en die nog niet zijn opgeheven en het depot van de opbrengst van de verkoop van beslagen zaken bij Dirkszwager te handhaven (conclusie van eis in reconventie 269). Op die grond vorderen zij dat de rechtbank die beslagen opheft en het depot vrijgeeft.

De beoordeling van deze vorderingen wordt aangehouden in afwachting van de aktewisseling in conventie.

De rechtbank

in conventie

stelt de Gemeente in de gelegenheid zich bij akte uit te laten over de vraag welke schade zij heeft geleden doordat [gedaagden] is tekortgeschoten op de wijze als in dit vonnis is overwogen, en in het bijzonder of die schade, gezien de genoemde aanwijzingen in het dossier, kan worden vastgesteld op € 6,6 miljoen,

stelt de Gemeente in de gelegenheid zich bij akte uit te laten over het voornemen van de rechtbank een of meer deskundigen te benoemen met de opdracht om de marktwaarde van de opstalrechten en opstallen bij vrije verkoop op 15 juli 2015 met voortgezet gebruik om niet gedurende 3½ jaar vast te stellen en over de in dat verband aan de deskundigen te stellen vragen en om kandidaten voor te stellen die als deskundigen zouden kunnen worden benoemd,

beveelt de Gemeente inzage te geven in de wijze waarop zij de verwerving van de opstallen in het grondboek en haar administratie ten tijde van de levering heeft verwerkt en tegen welke waarde, alsmede een ongecensureerde versie van de brief van 30 juni 2015 van het college van burgemeester en wethouders aan de gemeenteraad (kenmerk OB10/D1515908492) en de schadeloosstellingsaanname van DTZ Zadelhoff als genoemd in die brief in het geding te brengen,

verwijst de zaak hiertoe naar de rol van 31 mei 2017,

verstaat dat [gedaagden] een antwoordakte zal mogen nemen op een termijn van vier weken,

voorts in conventie en in reconventie

houdt alle beslissingen aan in afwachting van de aktewisseling in conventie.

Dit vonnis is gewezen door mr. M.A.M. Vaessen, mr. J.D.A. den Tonkelaar en mr. N.W. Huijgen en in het openbaar uitgesproken op 3 mei 2017.