Rb. Overijssel, 22-02-2022, nr. 08.294642.20 (P)

Het standpunt van de officieren van justitie

De officieren van justitie hebben zich op het standpunt gesteld dat het ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen kan worden verklaard.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat [verdachte] moet worden vrijgesproken. [verdachte] ontkent het hem tenlastegelegde en op grond van het dossier is er onvoldoende wettig en overtuigd bewijs om hem te veroordelen.

Door de verdediging gevoerde verweren zullen bij de inhoudelijke bespreking van het ten laste gelegde feit aan bod komen.

De overwegingen van de rechtbank

De redengevende feiten en omstandigheden

Hierna stelt de rechtbank op grond van de inhoud van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting de feiten en omstandigheden vast. De voor de bewezenverklaring redengevende bewijsmiddelen zijn opgenomen in de bijlage bij dit vonnis. De rechtbank overweegt verder, al dan niet in reactie op gevoerde verweren, waarom zij op basis van die feiten en omstandigheden tot conclusies en beantwoording van de bewijsvraag komt.

Inleiding

In de periode van 3 juli 2018 tot en met 17 oktober 2018 zijn diverse besloten vennootschappen waarvan [naam 1] (verder [naam 1] ) eigenaar/bestuurder was, in staat van faillissement verklaard door de rechtbank Overijssel en vanwege hun onderlinge verwevenheid telkens met benoeming van advocaat mr. [slachtoffer] tot curator. Meer in het bijzonder is op 2 oktober 2018 [failliete sportschool] op verzoek van mede-eigenaar [naam 2] (verder [naam 2] ) failliet verklaard, ook met benoeming van [slachtoffer] tot curator. Deze onderneming heeft gelijk een doorstart gemaakt als sportschool de [sportschool] met [naam 2] als eigenaar.

In zijn hoedanigheid van curator deed [slachtoffer] aangifte tegen [naam 1] wegens faillissementsfraude, bedrieglijke bankbreuk en schending van de informatieplicht in enkele van de in voornoemde periode failliet gegane vennootschappen. [naam 2] en [naam 1] waren gezamenlijk eigenaar van [failliete sportschool] .

Na de doorstart met de [sportschool] ontving [naam 2] per e-mail berichten van [naam 1] die door hem als intimiderend en dreigend werden ervaren.

Ook is [naam 1] twee keer bij de privéwoning van [naam 2] geweest, zijn er op 21 januari 2019 twee mannen in de sportschool geweest die [naam 2] hebben gezegd dat hij moest betalen en dat [naam 2] wel zou weten waarover dit gaat en reed [naam 1] eind maart 2019 met zijn auto – een Dodge Ram – rondjes over de parkeerplaats van de [sportschool] .

Op 12 februari 2019 deed [slachtoffer] in zijn hoedanigheid van curator aangifte tegen [naam 1] van bedreiging. Dit nadat [naam 1] op 8 februari 2019 in [winkel] heeft verzocht om de privé adresgegevens van [slachtoffer] .

In juli/augustus 2019 meldde [slachtoffer] bij de politie dat hij gevolgd werd door een zilverkleurige Volkswagen Polo.

Contacten tussen [medeverdachte] en [verdachte]

Aan de hand van telefoongegevens, OVC-gesprekken, getuigenverklaringen en verklaringen van [medeverdachte] en [verdachte] stelt de rechtbank vast dat [medeverdachte] en [verdachte] elkaar kennen uit het verleden en dat zij in ieder geval sinds 2019 samen zogeheten incassoklussen doen: samen halen zij in opdracht van derden geld op.

Uit berichten in de telefoon van [naam 3] (verder [naam 3] ), een vriend van [medeverdachte] , blijkt dat [medeverdachte] hem in april en mei 2019 al eens heeft gevraagd of bij hem, [naam 3] , ergens wat te verdienen valt, dat hij alleen iets doet als het zich loont en dat hij geen shit in de buurt moet hebben. Ook bericht hij dat hij bedoelde om geld te maken, en vroeg hij of [naam 3] al eens heeft gevraagd of hij, [medeverdachte] , wat voor zijn vrienden kon doen.

In augustus en september 2019 deed [naam 4] (verder [naam 4] ) drie keer aangifte. Hij is eigenaar van een juwelierszaak in Nijverdal en wordt al langere tijd bedreigd en afgeperst.

In januari 2020 noemde [medeverdachte] in een OVC-gesprek dat hij wel eens tien keer ergens is geweest en dat hij dan nog niets doet of niet laat doen omdat er een risico is. Hij doet het alleen als het veilig is. Als zij iemand moeten pakken of er moet iets met iemand gebeuren, dan is hij soms wel tien keer eerder geweest. Hij rijdt nog rond en die anderen die zitten allemaal vast.

In februari 2020 zei [medeverdachte] in een gesprek dat hij de beste is.

Garagehouder [naam 5] heeft ook verklaard dat [medeverdachte] hem heeft aangeboden gelden voor hem te innen.

[verdachte] ging zo’n acht tot tien keer met [medeverdachte] mee, omdat [medeverdachte] geld moest ophalen, en hij geld van [medeverdachte] tegoed had.

Samen zijn zij op 18 april 2020 naar de woning van [naam 6] (verder [naam 6] ) aan de [adres 2] geweest. [naam 6] had een zakelijk conflict met een ander persoon en moest betalen anders zouden er problemen komen.

Uit de telefoon van [medeverdachte] komt naar voren dat over en weer berichten worden verstuurd waaruit blijkt dat hij de initiatiefnemer is en [verdachte] instrueert over tijdstippen, te dragen kleding en dat het een must is om uitgerust en fit te zijn, ook in verband met de politie.

Telefoons

De telefoonnummers [telefoonnummer 1] en [telefoonnummer 2] zijn in gebruik bij [medeverdachte] .

De telefoonnummers [telefoonnummer 3] en [telefoonnummer 4] zijn in gebruik bij [verdachte] .

Het nummer [telefoonnummer 3] hoort bij een telefoon die op naam staat van [bedrijf 1] , werkgever van [verdachte] .

Het nummer [telefoonnummer 4] staat op naam van [naam 7] , partner van [verdachte] .

[naam 7] heeft verklaard dat dit nummer alleen door haar en [verdachte] wordt gebruikt.

Contacten tussen [medeverdachte] / [naam 8] / [naam 1]

Uit observaties en telefoongegevens is naar voren gekomen dat [medeverdachte] contacten heeft met [naam 8] (verder [naam 8] ). Op 16 februari 2020 is op camerabeelden bij het [locatie] waargenomen dat [naam 8] om 12:00:07 uur1.gevolgd door een onbekende man het [locatie] betreedt. Om 12:00:22 uur betreedt [naam 1] het [locatie] . Om 13:35:26 uur verlaat [naam 1] met de onbekende man het [locatie] .

Op 17 februari 2020 heeft het nummer [telefoonnummer 2] in gebruik bij [medeverdachte] contact met het nummer [telefoonnummer 5] dat in gebruik is bij [naam 8] waarin [naam 8] hem zegt dat het beter is om te komen. Om 12:24:08 uur verlaat [medeverdachte] zijn woning. Op camerabeelden van het [locatie] is te zien dat om 18:38:29 uur twee personen met elkaar in gesprek zijn, waarbij de ene persoon [medeverdachte] is en de andere persoon mogelijk [naam 8] op basis van de bevindingen dat die persoon rijdt in een Mercedes met hetzelfde kenteken als waar [naam 8] in rijdt. Ook uit andere observaties blijkt dat [medeverdachte] en [naam 8] contactmomenten hebben.

Auto’s

[medeverdachte] maakt gebruik van een zwarte BMW, type 118D met kenteken [kenteken 1] en van een grijze Volkswagen Polo met kenteken [kenteken 2] . Beide kentekens staan geregistreerd op naam van zijn vader. De rechtbank heeft in het vonnis van [medeverdachte] vastgesteld dat [medeverdachte] bij de beschieting van de sportschool in Losser gebruik heeft gemaakt van deze BMW.

Onderzoek Montenegro – de beschieting in Gronau

Op 6 november 2019 komt om circa 08:21 uur bij de Duitse politie een melding binnen van een schietincident aan de Losserstrasse in Gronau. Vanaf de bijrijdersstoel van een rijdende auto is geschoten op [slachtoffer] . [slachtoffer] is als gevolg van de beschieting gewond geraakt en is overgebracht naar het ziekenhuis in Enschede. [slachtoffer] heeft een schotwond in zijn linker bovenbeen met een beschadiging van de liesslagader. Om de slagaderlijk bloeding te stoppen is bij hem een dubbele tourniquet om het bovenbeen aangebracht. Direct na aankomst in het ziekenhuis wordt [slachtoffer] geopereerd. Door het implanteren van een stent in de slagader van het linker bovenbeen zal [slachtoffer] langdurig – mogelijk levenslang – bloedverdunnende medicijnen moeten gebruiken. Hierdoor is het risico op bloedingen en bloeduitstortingen verhoogd bij verwondingen, hetgeen beperkend in het dagelijkse leven is.

De rechtbank ziet zich voor de vraag gesteld of [verdachte] betrokken was bij dit schietincident op [slachtoffer] .

De Volkswagen Polo

Op camerabeelden van de woning van [slachtoffer] is te zien dat de auto van waaruit is geschoten een zilverkleurige Volkswagen Polo met Nederlands kenteken is.

[medeverdachte] maakte gebruik van een zilverkleurige Volkswagen Polo met kenteken [kenteken 2] .

Op 13 december 2019 is de Volkswagen Polo in gebruik bij [medeverdachte] door de politie forensisch onderzocht.

Op 15 december 2019 vond een telefoongesprek tussen [medeverdachte] en zijn broer [naam 9] plaats waarin [medeverdachte] zegt dat zijn broer alles mag regelen maar dat hij ( [medeverdachte] ) de auto’s regelt. Ook zegt [medeverdachte] dat de auto gewoon weggaat en hij daar nu niet over kan praten. Dat hij anders dood is en dat [naam 9] dat niet begrijpt.

Op 7 januari 2020 belt [medeverdachte] met zijn vriend [naam 3] en zegt hem dat de grijze auto weg moet. Op 8 januari 2020 is de Polo verkocht.

De rechtbank concludeert dat vanuit de VW Polo met kenteken [kenteken 2] , in gebruik bij [medeverdachte] , op 6 november 2019 op [slachtoffer] is geschoten. Dezelfde VW Polo met kenteken [kenteken 2] is op 1 november 2019 om 07.43 uur op de camerabeelden van de woning van [slachtoffer] te zien. Op andere dagen in die periode heeft de politie dezelfde VW Polo niet op de camerabeelden van de woning van [slachtoffer] waargenomen.

4.3.1.1 Het forensisch onderzoek

De hulzen

Tijdens het forensisch onderzoek op de plaats delict in Gronau zijn in de directe omgeving vijf kogelhulzen aangetroffen. Drie hulzen zijn voorzien van het bodemstempel ‘Geco 7.65’ en twee hulzen zijn voorzien van het bodemstempel 'SBPö7,65ö’. Dit betekent dat de hulzen afkomstig zijn van het merk Geco en van het merk SBP.

Het NFI heeft onderzoek gedaan naar de hulzen. Onderzoek heeft opgeleverd dat het extreem veel waarschijnlijker is dat de hulzen zijn verschoten met één en hetzelfde vuurwapen en dat de hulzen vermoedelijk zijn verschoten met een semi-automatisch werkend pistool van het kaliber 7,65mm Browning, merk FN, model 1910 of 1922.

Verder heeft het NFI aanwijzingen gevonden dat het betreffende vuurwapen in Nederland is gebruikt bij minimaal twee andere schietincidenten. Het NFI heeft desgevraagd geconcludeerd dat het extreem veel waarschijnlijker is dat de hulzen die zijn aangetroffen op de plaats delict bij de beschieting van de sportschool in Losser2.zijn verschoten met hetzelfde vuurwapen. Het NFI heeft verder geconcludeerd dat het extreem veel waarschijnlijker is dat een huls aangetroffen na een schietincident in de periode van 3 tot en met 7 augustus 2019 in Nijverdal is verschoten met hetzelfde vuurwapen.

De Volkswagen Polo met kenteken [kenteken 2]

De Volkswagen Polo is ook forensisch onderzocht. Geconstateerd is dat aan de Polo wijzigingen zijn aangebracht: beide merkemblemen van de Polo zijn overgespoten en/of gecoat met zwartgekleurde verf en/of coating, de achterlichtunits zijn recentelijk vervangen, de velgen zijn vervangen en de bumper vertoonde rechts voor enkele beschadigingen.

De Polo is bemonsterd op DNA-sporen.

-Op het dashboard aan de passagierskant is een DNA-mengprofiel van minimaal drie personen aangetroffen dat overeenkomt met het DNA-profiel van [verdachte] en [medeverdachte] (bewijskracht van meer dan 1 miljard) en minimaal één onbekende persoon.

-Op de band van de gordel aan de passagierskant is een DNA-mengprofiel van minimaal twee personen aangetroffen dat overeenkomt met het DNA-profiel van [verdachte] (bewijskracht van meer dan 1 miljard) en minimaal één onbekende persoon.

-Op het stuurwiel links en het stuur rechts is een DNA-mengprofiel van minimaal drie personen aangetroffen dat overeenkomt met het DNA-profiel van [verdachte] en [medeverdachte] (bewijskracht van meer dan 1 miljard) en minimaal één onbekende persoon.

-Op de versnellingspook is een DNA-mengprofiel van minimaal twee personen aangetroffen dat overeenkomt met het DNA-profiel van [medeverdachte] (bewijskracht van meer dan 1 miljard) en minimaal één onbekende persoon.

De Polo is ook onderzocht op schotresten. Zowel de buiten- als de binnenzijde van de auto is bemonsterd. Aan de binnenzijde van het rechter voorportier zijn deeltjes van schotresten aangetroffen: zogeheten A-deeltjes. Categorie A-deeltjes zijn deeltjes die op basis van hun elementsamenstelling en morfologie karakteristiek zijn voor schotresten. Van deze deeltjes zijn tot op heden geen andere bronnen van herkomst bekend dan een schietproces.

De aangetroffen A-deeltjes zijn vergeleken met schotrestenbemonsteringen van de op de plaats delict aangetroffen hulzen (AANG7985NL t/m AANG7989NL). Tussen de A-deeltjes die in de Polo zijn aangetroffen en de deeltjes die op de hulzen met bodemstempel Geco 7.65 zijn aangetroffen, zijn – hoewel niet significant – overeenkomsten aangetroffen.

Tussenconclusie:

De rechtbank concludeert dat het vorenstaande onder meer inhoudt dat in de bemonsteringen van dashboard passagierskant, stuur, stuurwiel – zowel links als rechts –, stuur rechts en versnellingspook DNA-materiaal van [medeverdachte] is aangetroffen. In de bemonsteringen van dashboard passagierskant, band gordel passagierskant, stuurwiel links en stuur rechts is DNA-materiaal van [verdachte] aangetroffen.

De verklaring van verdachte ter terechtzitting op 25 januari 2022 dat hij wel eens in de Polo heeft gezeten, maar dan alleen als passagier en dat dat voor het laatst in augustus 2019 is geweest omdat hij toen nog met [medeverdachte] naar de sportschool ging, is in het licht van de bewijsmiddelen volstrekt ongeloofwaardig.

4.3.1.2 De historische verkeersgegevens, het werkrooster van [verdachte] en de getuigen ten aanzien van de Volkswagen Polo en inzittenden

Voorbereidingen op de beschieting van [slachtoffer]

Uit onderzoek is gebleken dat vanaf eind juni 2019 de gangen van [slachtoffer] zijn gevolgd en dat zijn kantoor- en woonomgeving is verkend.

[medeverdachte] en [verdachte] hebben sindsdien al contacten met elkaar.

Op 25 juni 2019 tussen 10:42 uur en 13:53 uur heeft het nummer in gebruik bij [medeverdachte]

( [telefoonnummer 1] tien keer telefonisch contact met het nummer in gebruik bij [verdachte]

( [telefoonnummer 3] ). Uit de historische gegevens blijkt dat het nummer [telefoonnummer 1] in gebruik bij [medeverdachte] zich in de middag begeeft naar de omgeving van de woning van [slachtoffer] in Gronau en in Enschede om vervolgens weer naar de woning van [medeverdachte] in Hengelo te gaan om dan te verplaatsen naar de omgeving van de woning van [naam 8] .

Op 20 juli 2019 om 19:20 uur bevindt de telefoon van [medeverdachte] zich in Enschede bij de

grens. Het nummer van [slachtoffer] is in die periode in de nabijheid van zijn woning in Gronau.

Op 21 juli 2019 neemt het telefoonnummer in gebruik bij [medeverdachte] telefonisch contact op met het nummer van [verdachte] . Het nummer van [medeverdachte] verplaatst zich naar de woning van [verdachte] waarna het nummer zich via de N35 naar Enschede verplaatst en vervolgens naar Overdinkel/Gronau. [slachtoffer] bevindt zich op dat moment thuis in Gronau.

Gelet op de aangestraalde zendmasten moeten de telefoons van [medeverdachte] en [slachtoffer] zich op korte afstand van elkaar hebben bevonden. Daarna verplaatst het nummer van [medeverdachte] zich naar de thuismast van [naam 8] in Hengelo, vervolgens naar de woning van [verdachte] en dan naar zijn eigen thuismast.

Op 20 augustus 2019 verblijft [slachtoffer] tussen 12:42 uur tot 15:19 uur vermoedelijk op kantoor te Enschede. Daarna verplaatst zijn telefoon naar de thuismast in Gronau. Het telefoonnummer in gebruik bij [medeverdachte] verplaatst zich, na telefonisch contact te hebben gehad met [verdachte] , om 15:28 uur van de woning naar de omgeving van het kantoor van [slachtoffer] in Enschede. Het telefoonnummer in gebruik bij [medeverdachte] is in de periode van 16:04 uur tot 16:12 uur in de nabijheid van het kantoor van [slachtoffer] in Enschede. Het nummer heeft daar tevens telefonisch contact met het nummer van [verdachte] .

Daarna verplaatst het nummer zich naar de thuismast. Later verplaatst het nummer zich naar de thuismast van [naam 8] .

Op 21 augustus 2019 houdt het telefoonnummer in gebruik bij [medeverdachte] zich in de middag op in de omgeving van het kantoor van [slachtoffer] in Enschede. Het telefoonnummer in gebruik bij [medeverdachte] belt met [naam 8] waarna het zich verplaatst naar Hengelo. Daar belt het nummer nogmaals met [naam 8] en ook met [verdachte] .

Op 25 augustus 2019 is [slachtoffer] vermoedelijk de hele dag thuis in Gronau. Het telefoonnummer in gebruik bij [medeverdachte] verplaatst zich in de middag van zijn woning naar de woning van [naam 8] , terug naar huis en daarna naar Duitsland. Mogelijk heeft het telefoonnummer in gebruik bij [medeverdachte] zich tussen 19:16 uur en 23:38 uur bevonden op korte afstand van de woning van [slachtoffer] . Rond 20:00 uur belt het telefoonnummer in gebruik bij [medeverdachte] met [verdachte] .

Op 28 augustus 2019 tussen 07:16 uur en 07:24 uur belt het telefoonnummer ( [telefoonnummer 1] (prepaid) in gebruik bij [medeverdachte] met het nummer [telefoonnummer 4] in gebruik bij [verdachte] . Het nummer in gebruik bij [medeverdachte] verplaatst zich naar de grens. Verder op de dag zijn er contacten tussen [medeverdachte] en [naam 8] en tussen [medeverdachte] en [verdachte] .

Op 31 augustus 2019 straalt het telefoonnummer van [slachtoffer] om 17:04 uur aan op de [adres 3] . In de avond gaat het nummer weer naar Duitsland.

Om 18:33 uur straalt het nummer in gebruik bij [medeverdachte] aan op de [adres 3] . Daarna verplaatst het nummer in gebruik bij [medeverdachte] zich naar de grens waarbij tussen 18:34 uur en 20:05 uur geen registraties meer zichtbaar zijn.

Rond 20:30 uur is het nummer van [medeverdachte] op de thuismast en heeft het nummer telefonisch contact met [verdachte] en verplaatst het richting de woning van [naam 8] .

De contacten in de vroege ochtend

Op 19 september 2019 zijn er tussen 06:31 uur en 07:13 uur sms- en belcontacten tussen het nummer in gebruik bij [medeverdachte] en het nummer in gebruik bij [verdachte] .

Op 11 oktober 2019 vindt om 06:48 uur contact plaats tussen het telefoonnummer in gebruik bij [medeverdachte] en het telefoonnummer in gebruik bij [verdachte] .

Op 21 oktober 2019 tussen 06:49 uur en 07:08 uur vinden belcontacten plaats tussen het telefoonnummer in gebruik bij [medeverdachte] en het telefoonnummer in gebruik bij [verdachte] .

Op 23 oktober 2019 om 06:57 uur vindt contact plaats tussen het telefoonnummer in gebruik bij [medeverdachte] en het telefoonnummer in gebruik bij [verdachte] .

Op 24 oktober 2019 om 06:42 uur vindt contact plaats tussen het telefoonnummer in gebruik bij [medeverdachte] en het telefoonnummer in gebruik bij [verdachte] .

Op 25 oktober 2019 tussen 06:51 uur en 07:15 uur vinden contacten plaats tussen het telefoonnummer in gebruik bij [medeverdachte] en het telefoonnummer in gebruik bij [verdachte] . Het nummer in gebruik bij [medeverdachte] maakt een reisbeweging naar het nummer in gebruik bij [verdachte] .

Op 28 oktober 2019 om 07:04 uur vindt contact plaats tussen het telefoonnummer in gebruik bij [medeverdachte] en het telefoonnummer in gebruik bij [verdachte] .

Op 31 oktober 2019 om 06:27 uur en 06:41 uur vindt contact plaats tussen het telefoonnummer in gebruik bij [medeverdachte] en het telefoonnummer in gebruik bij [verdachte] .

Om 09:37 uur vindt contact plaats tussen het nummer in gebruik bij [medeverdachte] met het nummer in gebruik bij [naam 8] . Het volgende contact is weer met [verdachte] . Waarna nog een keer contact tussen [medeverdachte] en [naam 8] plaatsvindt en vervolgens nogmaals tussen [medeverdachte] en [verdachte] . Tijdens dit laatste gesprek is het nummer van [medeverdachte] op de thuismast van [naam 8] .

Op 1 november 2019 tussen 06:55 uur en 06.56 uur vinden contacten plaats tussen het nummer ( [telefoonnummer 1] in gebruik bij [medeverdachte] en het nummer ( [telefoonnummer 4] ) in gebruik bij [verdachte] . Om 07.43 uur is de VW Polo in gebruik bij [medeverdachte] op de camerabeelden van de woning van [slachtoffer] te zien.

Op 1 november 2019 om 16:26 uur neemt [medeverdachte] een nieuw telefoonnummer in gebruik. Dit is het nummer eindigend op [telefoonnummer 2] .

Op 6 november 2019 – de dag van de beschieting in Gronau – om 06:33 uur vindt vanaf het nummer ( [telefoonnummer 2] ) in gebruik bij [medeverdachte] een uitgaand gesprek plaats naar het nummer

( [telefoonnummer 4] ) in gebruik bij [verdachte] .

Om 09:32 uur straalt het nummer ( [telefoonnummer 2] ) in gebruik bij [medeverdachte] een mast aan op de Bosmaatweg in Hengelo.

Om 10:46 uur belt het nummer ( [telefoonnummer 2] ) in gebruik bij [medeverdachte] met het nummer van

[naam 10] ( [telefoonnummer 6] ). Het nummer straalt aan op de mast Bekenhorst in Borne.

Tussen 13:13 uur en 14:52 uur neemt [medeverdachte] een nieuw telefoontoestel met Imeinummer eindigend op [IMEI-nummer 1] in gebruik. Het bij [medeverdachte] in gebruik zijnde telefoonnummer [telefoonnummer 2] wordt daar aan gekoppeld.

Om 18:28 uur en 19:25 uur straalt het nummer ( [telefoonnummer 2] ) in gebruik bij [medeverdachte] aan op de mast [adres 4] . Deze mast geeft dekking op het autobedrijf van [naam 10] en op het thuisadres van [naam 8] .

Na 6 november 2019 vinden in de vroege ochtend nooit meer contactmomenten plaats tussen nummers in gebruik bij [medeverdachte] en [verdachte] .

Het werkrooster van [verdachte]

Uit de door de werkgever van [verdachte] verstrekte urenverantwoording blijkt dat [verdachte] in de week van 28 augustus 2019 vakantie had, dat hij op 19 september 2019 vanaf 15.30 uur werkzaam was bij een klant in Wijster, dat hij op 11 en 21 oktober een vakantiedag had, dat hij op 23, 24 en 25 oktober 2019 tussen 15:30 uur en 01:00 uur werkzaam was bij een klant in Hengelo en dat hij zich tussen 30 oktober 2019 en 5 november 2019 had ziekgemeld.

De rechtbank stelt vast dat [verdachte] hierdoor op voornoemde dagen steeds in de gelegenheid was om met [medeverdachte] contact te hebben en met hem mee te gaan om een voorverkenning uit te voeren. Dat geldt ook voor de genoemde werkdagen.

Waar [verdachte] steeds heeft verklaard dat hij ’s ochtends uit de nachtdienst kwam en dan vroeg in de ochtend door [medeverdachte] werd gebeld om een sportafspraak te maken, is die verklaring op basis van de bewijsmiddelen volstrekt onaannemelijk. Niet alleen had [verdachte] geen nachtdiensten op die dagen, ook zijn er in de periode van 1 augustus 2019 tot en met 1 december 2019 geen bezoeken van [verdachte] aan de sportschool geregistreerd. Waar [verdachte] heeft verklaard dat zij in de buitenlucht gingen sporten, acht de rechtbank dat in het licht van het gegeven dat [verdachte] eerst dan met die verklaring komt als hem wordt voorgehouden dat zijn eerdere verklaring feitelijk niet juist is, evenzeer volstrekt onaannemelijk.

De getuigenverklaringen met betrekking tot de auto en de inzittenden

Naast [slachtoffer] waren [getuige 1] en [getuige 2] de directe getuigen van de aanslag: voor hun huis vond de aanslag plaats. Beiden hebben verklaard dat zij zagen dat er twee personen in de auto zaten. De bijrijder hield het wapen vast en vuurde de kogels af. Zij konden geen signalement van de schutter noch van de chauffeur geven. Op camerabeelden is evenmin te zien wie in de Polo zaten, wie de chauffeur was en wie de bijrijder.

Door de verdediging is gesteld dat meerdere getuigen, en ook [slachtoffer] zelf, hebben verklaard dat in de Polo getinte mannen zaten: Marokkaanse of Turkse of Syrische types. Sommige getuigen hebben een Polo met getinte mannen op een eerder moment dan 6 november 2019 waargenomen.

De rechtbank stelt bij de beoordeling en het gebruik van getuigenverklaringen voor het bewijs voorop dat met deze verklaringen behoedzaam moet worden omgegaan. Het is een feit van algemene bekendheid dat het menselijk geheugen feilbaar is en dat waarnemingen door getuigen gedaan op momenten van grote shock, niet conform de werkelijkheid hoeven te zijn. Er kunnen dan afwijkingen in de herkenningen van zowel personen als voorwerpen ontstaan. Ook is het een gegeven dat getuigenverklaringen gedaan naarmate het moment waarover zij dienen te verklaren, al enige tijd is verstreken, kunnen worden gekleurd door wetenschap die pas na het moment waar de verklaringen betrekking op hebben, is ontstaan.

Daar waar de verdediging betoogt dat ook [slachtoffer] heeft verklaard dat het gaat om getinte mannen, overweegt de rechtbank dat juist voor [slachtoffer] als slachtoffer geldt dat de waarneming op het moment dat hij wordt beschoten, is gedaan. [slachtoffer] liep op dat moment niets vermoedend door de straat, werd onverhoeds van achteren benaderd en beschoten.

Getuigenverklaringen moet men zien in onderling verband en samenhang met de andere bewijsmiddelen. In het licht van de hiervoor weergegeven redengevende feiten, is de rechtbank van oordeel dat de door de verdediging genoemde getuigenverklaringen die redengevende feiten niet ontzenuwen.

Ook over de Polo is wisselend verklaard. Voor zover getuigen hebben verklaard over andere dagen waarop zij een Polo hebben gezien en dat daarin getinte personen zaten, overweegt de rechtbank dat niet is komen vast te staan dat de auto die getuigen hebben waargenomen de zilverkleurige Polo van [medeverdachte] is.

Op camerabeelden van de woning van [slachtoffer] is te zien dat de Polo van [medeverdachte] op 1 en 6 november 2019 door de Losserstrasse in Gronau rijdt. De politie heeft op de camerabeelden niet waargenomen dat de Polo in die periode op andere dagen door de Losserstrasse in Gronau rijdt.

4.3.1.3 OVC- en tapgesprekken

In het onderzoek zijn zowel in de woningen van [verdachte] en [medeverdachte] als in hun voertuigen door de politie heimelijke geluidsopnames gemaakt. Ook zijn hun telefoons getapt.

Vormverzuim in het onderzoek?

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat enkele OVC-opnamen van het bewijs moeten worden uitgesloten, omdat de artikelen 6 en 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) bij de vergaring en bewaring van het bewijs zijn geschonden en dat daarmee [verdachte] in zijn belangen is geschaad.

In het onderzoek is gebruik gemaakt van een zogeheten ruisstrategie, namelijk het plaatsen van een handgeschreven briefje met de tekst Opsporing Verzocht gezien, mooie beloning op 4 november 2020 achter de ruitenwisser van de auto van [naam 7] , partner van [verdachte] . Bij het inzetten van deze methode is niet voldaan aan de voorwaarden die de Hoge Raad daarvoor stelt. Deze inzet is daarmee een disproportionele inbreuk op de grondrechten van verdachte.

Als gevolg hiervan dient hetgeen is verkregen na en uit het vormverzuim van het bewijs te worden uitgesloten. Meer in het bijzonder betreft het de OVC-opname tussen [verdachte] en zijn partner op 4 november 2020, de OVC-opname tussen [verdachte] en [medeverdachte] op 4 november 2020 en de OVC-opnames op 10 en 11 november 2020 tussen [verdachte] en zijn partner.

Het standpunt van de officieren van justitie

De officieren van justitie hebben zich op het standpunt gesteld dat het verweer moet worden verworpen. Er is geen sprake van schending van enig beginsel van behoorlijke procesorde en daarmee is dan ook geen sprake van schending van de artikelen 6 en 8 EVRM.

De overwegingen van de rechtbank

Ten aanzien van de vraag of in het onderzoek sprake is van schending van beginselen van behoorlijke procesorde overweegt de rechtbank het volgende.

De rechtbank stelt vast dat op grond van de algemene opsporingsbevoegdheid omschreven in artikel 3 van de Politiewet op 4 november 2020 een briefje achter de ruitenwisser van de auto van de partner van [verdachte] is geplaatst. Dit briefje bevat de tekst Opsporing Verzocht gezien, mooie beloning.

Het briefje is na overleg met en verkregen toestemming van de officier van justitie geplaatst achter de ruitenwisser van de auto die geparkeerd stond aan de openbare weg en zich daarmee bevond in de openbare ruimte. Ter zitting van 27 januari 2022 heeft de officier van justitie de gegeven toestemming herhaald. Overeenkomstig het bepaalde in artikel 152 Sv is de handeling geverbaliseerd: weliswaar kort maar daarmee niet in strijd met de verbaliseringsplicht. Hoewel gesteld zou kunnen worden dat met het plaatsen van het briefje sprake is geweest van enige misleiding, is de rechtbank van oordeel dat die misleiding, juist in het licht van dit onderzoek waar het gaat om het gegeven dat met een aanslag op een advocaat/curator de rechtsstaat in het geding is, slechts minimaal is. De zeer ernstige verdenking rechtvaardigt de inzet van dit geringe middel. Overigens bevat de mededeling op het briefje geen onwaarheden.

De rechtbank is dan ook van oordeel dat geen sprake is van schending van beginselen van behoorlijke procesorde dan wel van artikelen 6 en 8 EVRM. De rechtbank verwerpt het verweer en van bewijsuitsluiting van de uit het gebruik van dit middel voortkomende OVC-gesprekken is dan ook geen sprake.

Tapgesprekken

[verdachte] heeft verklaard dat hij telkens op verzoek van [medeverdachte] met hem mee ging. De reden hiervoor was dat [verdachte] nog geld van [medeverdachte] tegoed zou hebben en dat dit de manier was waarop hij zijn geld ontving.

Ook begin 2020 zou [verdachte] nog gelden van [medeverdachte] tegoed hebben gehad. In een gesprek op 18 januari 2020 tussen [verdachte] en zijn partner [naam 7] , zegt zij dat hij ( [verdachte] ) niets meer met [medeverdachte] mag doen of afspreken, gewoon even vijf minuten praten en het geld ophalen, want hij ( [verdachte] ) zou een klap geld krijgen en ze heeft helemaal niets.

Op 13 februari 2020 hebben [verdachte] en [naam 7] het in een gesprek ook over [medeverdachte] . [verdachte] zegt tegen [naam 7] dat hij niets meer onder de € 1.000 doet. Dat hij nergens meer met [medeverdachte] naartoe gaat rijden onder de € 1.000. Ook zegt hij: Maar wat we laatst hebben gedaan, dat gaan we niet meer weer doen. Hierop reageert [naam 7] met: stil, stil, stil.

OVC-gesprekken in de periode rond de uitzending van Opsporing Verzocht

Op 2 november 2020 wordt aangekondigd dat Opsporing Verzocht op 3 november 2020 opnieuw aandacht besteedt aan de beschietingen in Losser en Gronau. Van de beschieting in Losser worden camerabeelden van de schutter getoond en van de beschieting in Gronau camerabeelden van de door de Losserstrasse rijdende Polo.

Het observatieteam neemt op 2 november 2020 om 19.14 uur waar dat [naam 8] op bezoek gaat bij de woning van [medeverdachte] . [naam 11] , de vriendin van [medeverdachte] , laat [naam 8] binnen. Om 19.25 uur vertrekt [naam 8] weer. Uit de weergave van het OVC-gesprek blijkt dat [medeverdachte] niet thuis is en dat [naam 8] iets op een briefje schrijft dat [naam 11] later moet verbranden. Ook spreken zij over Opsporing Verzocht. Als [medeverdachte] thuis is zegt [naam 11] tegen hem dat [naam 8] vindt dat [medeverdachte] te veel kletst.

Op 4 november 2020 vindt [naam 7] onder de ruitenwisser van haar auto een briefje met de tekst Opsporing Verzocht gezien, mooie beloning.

Om 10.52 uur zegt [verdachte] tegen haar “ze weten wat ik gedaan heb. Ik denk dat ze me nu kunnen pakken”.

Om 13:21 uur is [verdachte] in de woning van [medeverdachte] . Opnieuw vindt een gesprek plaats over Opsporing Verzocht. [verdachte] vertelt dat bij [naam 7] een briefje onder de ruitenwisser zat.

[medeverdachte] heeft Opsporing Verzocht kennelijk niet gezien en [verdachte] zegt hem “er is niks aan de hand, ze weten niks”.

Ook vraagt [verdachte] aan [medeverdachte] : in Nijverdal? Waarop [medeverdachte] antwoordt: “nee in Losser, heb je dat gezien?”.

Waarna [verdachte] later zegt: “maar dan nog…dan nog kunnen ze niet zeggen dat jij dat bent geweest en alleen dat ding moet je weg hebben he”.

Waarover [verdachte] ter terechtzitting van 25 januari 2022 heeft verklaard dat hij met dat ding een wapen bedoelt.

Op 10 november 2020 geeft [verdachte] zijn partner instructies over wat ze moet zeggen als de politie vragen stelt over zijn aanwezigheid. Dat ze dan moet zeggen dat hij thuis was, want ze wil toch niet dat hij vast zit. Want als zij zegt dat hij thuis is, dan hoeft hij niet te zeggen dat hij met hem mee was.

Op 11 november 2020 wordt de schuur van de moeder van [verdachte] door de politie doorzocht. In een gesprek met [naam 7] later op de dag zegt [verdachte] dat ze hem wel kunnen vastzetten, maar dat ze het niet kunnen bewijzen en “als ze dat ding niet vinden, dan hebben ze niks”.

De conclusie over de betrokkenheid van [verdachte] en [medeverdachte]

De rechtbank is op grond van het vorenstaande in onderling verband en samenhang bezien, van oordeel dat [verdachte] en [medeverdachte] de personen zijn die ten tijde van de beschieting van [slachtoffer] in de op plaats delict aanwezige Volkswagen Polo zaten en daarmee de schutters waren van de beschieting van [slachtoffer] .

Het alternatieve scenario

[verdachte] heeft geen redelijke, de redengevendheid van deze feiten en omstandigheden ontzenuwende verklaring gegeven die maakt dat alle voornoemde bevindingen anders moeten worden beoordeeld.

Dat geldt ook voor het door de verdediging gestelde alternatieve scenario, kort weergegeven inhoudende dat twee andere mannen, te weten twee ingehuurde IS-strijders die deels in Nederland, deels in Duitsland hebben verbleven, de aanslag op [slachtoffer] hebben gepleegd en dat getuige [getuige 3] daarover gedetailleerd heeft verklaard.

De rechtbank is van oordeel dat het door de verdediging gestelde scenario niet alleen in de eerste plaats door de bewijsmiddelen wordt weerlegd maar in de tweede plaats niet-verifieerbaar is gebleken en bovendien in het geheel volstrekt ongeloofwaardig is.

De rechtbank overweegt voorts nog dat het NFI onderzoek heeft gedaan naar het verband tussen het in Gronau gebruikte vuurwapen met andere schietincidenten. Het NFI heeft geconstateerd dat het extreem veel waarschijnlijker dat de huls die is aangetroffen na een schietincident in de periode van 3 tot en met 7 augustus 2019 in Nijverdal is verschoten met hetzelfde vuurwapen.

[naam 4] , eigenaar van een juwelierszaak in Nijverdal en Rijssen, heeft in augustus en september 2019 aangiftes gedaan van bedreigingen en afpersingen. [naam 4] heeft in dat verband de naam van [naam 8] bij de politie genoemd. Op 7 augustus 2019 is een kogelpunt en een huls aangetroffen in de tuin van [naam 4] . Een buurman van [naam 4] heeft in een nacht begin augustus 2019 zeven geschoten gehoord.

Op grond van het dossier kan op basis van de analyse van historische verkeersgegevens in combinatie met de daarbij behorende mastlocaties worden vastgesteld dat in de dagen voorafgaand aan die beschieting er telefonisch contact is tussen het nummer dat in gebruik is bij [medeverdachte] en [naam 8] en dat [medeverdachte] telefonisch contact opneemt met het telefoonnummer dat bij [verdachte] in gebruik is.

Het telefoontoestel en -nummer dat bij [medeverdachte] in gebruik is, bevindt zich zowel in de middag van 29 juli 2019 als in de nachten van 29 op 30 juli 2019 om 00:14:21 uur en van

30 op 31 juli 2019 om 00:18:43 uur in Nijverdal.

Uit de historische verkeersgegevens van het telefoonnummer/toestel van [medeverdachte] blijkt dat het toestel voor 29 juli 2019 nimmer in de wijde omgeving van Rijssen/Nijverdal Cell-Id’s heeft aangestraald. Ook blijkt uit de historische verkeersgegevens dat het nummer bij [medeverdachte] in gebruik na 5 augustus 2019 nimmer meer in de wijde omgeving van Rijssen/Nijverdal Cell Id’s heeft aangestraald.

Op grond van de al vastgestelde werkwijze van [medeverdachte] en [verdachte] , stelt de rechtbank vast dat ook dit onderzoek past binnen het vaste patroon van contact hebben, een opdracht krijgen, voorverkenningen doen en het gebruik van hetzelfde vuurwapen. Opmerkelijk in dit verband is daarbij ook de vraag van [verdachte] aan [medeverdachte] naar aanleiding van de uitzending van Opsporing Verzocht op 3 november 2020. De dag daarna is een van de vragen van [verdachte] aan [medeverdachte] immers: “in Nijverdal?” terwijl dit incident in de uitzending niet aan de orde is geweest.

De juridische kwalificatie

4.3.3.1 Plegen of medeplegen

Plegen

De rechtbank heeft hiervoor geconcludeerd dat [verdachte] en [medeverdachte] samen in de Volkswagen Polo hebben gezeten tijdens de beschieting van [slachtoffer] . Op basis van de camerabeelden, de verklaringen van [slachtoffer] en getuigen [getuige 2] en [getuige 1] en de aangetroffen schotresten aan de passagierszijde stelt de rechtbank vast dat de bijrijder van de VW Polo heeft geschoten. De rechtbank kan op basis van de bewijsmiddelen niet vaststellen wie de bijrijder en dus de schutter is geweest. Zoals gezegd zijn de camerabeelden te onduidelijk om te kunnen zien wie de bestuurder en wie de bijrijder was. Zowel op de bestuurdersplek als op de bijrijdersplek is DNA van [medeverdachte] en DNA van [verdachte] aangetroffen, zodat hieruit ook geen conclusies kunnen worden getrokken.

De vraag is of er sprake is geweest van medeplegen bij de beschieting van [slachtoffer] .

Medeplegen

De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid bij een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezen verklaard indien is komen vast te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking met een ander of anderen. Het accent ligt daarbij op de samenwerking en minder op de vraag wie welke feitelijke handelingen heeft verricht3.. De vraag wanneer de samenwerking zo nauw en bewust is geweest dat van medeplegen mag worden gesproken laat zich niet in algemene zin beantwoorden, maar vergt een beoordeling van de concrete omstandigheden van het geval.

De kwalificatie medeplegen is slechts dan gerechtvaardigd als de bewezen verklaarde – intellectuele en/of materiële – bijdrage van de verdachte aan het delict van voldoende gewicht is. Bij de beoordeling of daaraan is voldaan, kan rekening worden gehouden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip. Daarbij verdient overigens opmerking dat aan het zich niet distantiëren op zichzelf geen grote betekenis toekomt. Het gaat er immers om dat de verdachte een wezenlijke bijdrage moet hebben geleverd aan het delict4..

De rechtbank is van oordeel dat ten aanzien van [verdachte] het medeplegen bewezen verklaard kan worden. Zowel vóór, tijdens en ná de aanslag is er sprake van een zodanige nauwe en bewuste samenwerking tussen [medeverdachte] en [verdachte] , dat van medeplegen gesproken kan worden. Bij de aanslag op [slachtoffer] hebben [medeverdachte] en [verdachte] elk een eigen aandeel. De rechtbank overweegt daarbij het volgende.

[verdachte] gaat met regelmaat met [medeverdachte] op pad om incassoklussen te doen. [verdachte] krijgt daarbij niet alleen instructies van [medeverdachte] bij de voorbereiding van de klussen maar ook op de dag van de klus zelf. Er is niet alleen een vast patroon van samen op pad gaan, maar [verdachte] doet ook zelf actief aan acquisitie.

Ook ten aanzien van de aanslag van [slachtoffer] heeft deze routinematige voorverkenning plaatsgevonden. Op grond van het dossier is gebleken dat [verdachte] en [slachtoffer] elkaar niet kennen, zodat van een persoonlijk motief voor de aanslag niet is gebleken.

Wel is op basis van het dossier vast komen te staan dat er betrokkenheid is tussen [medeverdachte] en [naam 8] en [naam 10] en [naam 1] . [naam 1] is op zijn zachtst gezegd niet tevreden over de ontdekkingen in en de afwikkeling van de faillissementen van zijn ondernemingen; faillissementen waarin [slachtoffer] telkens de curator is.

Opvallend is dat in de periode van 19 september 2019 tot 31 oktober 2019 steeds in de vroege ochtend contacten plaatsvinden tussen [medeverdachte] en [verdachte] . Op

1 november 2019 is de Polo van [medeverdachte] in de Losserstrasse in Gronau. Het al dan niet samen verrichten van voorverkenningen naar het kantoor van [slachtoffer] en in de laatste weken naar diens woonadres, het aanschaffen en activeren van een nieuw telefoonnummer voor de aanslag en een nieuw toestel na de aanslag door [medeverdachte] , de zeer vroege telefonische contacten die achteraf bezien telkens plaatsvinden op tijdstippen kort voor het moment dat de aanslag uiteindelijk plaatsvindt, het gegeven dat [medeverdachte] zijn opdrachten grondig voorbereidt en soms wel tien keer langs gaat, alsmede het gegeven dat na 6 november 2019 de contacten in de vroege ochtend tussen [verdachte] en [medeverdachte] nooit meer plaatsvinden, zijn naar het oordeel van de rechtbank feiten en omstandigheden die in hun onderlinge verband en samenhang voldoende zijn om te kunnen spreken van een nauwe en bewuste samenwerking tussen [verdachte] en [medeverdachte] in het kader van een grondig en langdurig voorbereid plan en een gezamenlijke uitvoering dat er op was gericht om op 6 november 2019 [slachtoffer] om het leven te brengen.

De rechtbank overweegt dat, gelet op hetgeen hiervoor is vastgesteld, voldoende is komen vast te staan dat bij de beschieting van [slachtoffer] naast [verdachte] en [medeverdachte] ook een of meer ander(en) zijn betrokken. Uit de bewijsmiddelen volgt dat bij de beschieting van [slachtoffer] sprake is geweest van een opdracht en derhalve van planmatig handelen en een gezamenlijk doel, zodat sprake is van een nauwe en bewuste samenwerking met een of meer ander(en).

4.3.3.2 Opzet op de dood

Op grond van het dossier is niet komen vast te staan wie de schutter is geweest. Dat maakt voor een bewezenverklaring ook niet uit.

Gelet op hetgeen de rechtbank hiervoor heeft vastgesteld, is de rechtbank van oordeel dat er geen ruimte is voor een andere conclusie dan dat verdachten daadwerkelijk de bedoeling – en daarmee vol opzet – hadden om [slachtoffer] van het leven te beroven.

De bijrijder heeft van dichtbij vijf keer op [slachtoffer] geschoten, terwijl die nietsvermoedend met zijn hond liep, onverhoeds van achteren werd benaderd en geen kant op kon. Het met een vuurwapen meermalen op korte afstand gericht schieten op het lichaam van een persoon is naar de uiterlijke verschijningsvorm bezien en gelet op de aard en ernst van het bij [slachtoffer] veroorzaakte letsel zo zeer gericht op het toebrengen van dodelijk letsel dat dit niet anders kan worden uitgelegd dan als een bewust handelen gericht op het doden van [slachtoffer] .

De rechtbank is op grond van het vorenstaande van oordeel dat het opzet van verdachten was gericht op de dood van [slachtoffer] .

4.3.3.3 De voorbedachten rade

Vervolgens ziet de rechtbank zich gesteld voor de vraag of sprake is van voorbedachte raad.

Voor een bewezenverklaring van het bestanddeel “met voorbedachten rade” moet komen vast te staan dat de verdachte zich gedurende enige tijd heeft kunnen beraden op het te nemen of het genomen besluit en hij niet heeft gehandeld in een ogenblikkelijke gemoedsopwelling, zodat hij de gelegenheid heeft gehad na te denken over de betekenis en de gevolgen van zijn voorgenomen daad en zich daarvan rekenschap te geven. De enkele omstandigheid dat niet is komen vast te staan dat is gehandeld in een ogenblikkelijke gemoedsopwelling, betekent niet zonder meer dat sprake is van voorbedachte raad.

Bij de vraag of sprake is van voorbedachte raad gaat het bij uitstek om een weging en waardering van de omstandigheden van het concrete geval door de rechter, zoals de aard van het feit, de omstandigheden waaronder het is begaan en de gedragingen van de verdachte voor en tijdens het begaan van het feit waarbij deze het gewicht moet bepalen van de aanwijzingen die voor of tegen het bewezen verklaren van voorbedachte raad pleiten. De vaststelling dat de verdachte voldoende tijd had om zich te beraden op het te nemen of het genomen besluit vormt weliswaar een belangrijke objectieve aanwijzing dat met voorbedachten rade is gehandeld, maar behoeft de rechter niet ervan te weerhouden aan contra-indicaties een zwaarder gewicht toe te kennen. Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan de omstandigheid dat de besluitvorming en uitvoering in plotselinge hevige drift plaatsvinden, dat slechts sprake is van een korte tijdspanne tussen besluit en uitvoering of dat de gelegenheid tot beraad eerst tijdens de uitvoering van het besluit ontstaat. Zo kunnen bepaalde omstandigheden (of een samenstel daarvan) de rechter uiteindelijk tot het oordeel brengen dat de verdachte in het gegeven geval niet met voorbedachten rade heeft gehandeld. Dit is het door de rechtbank te hanteren toetsingskader.

Nu verdachte geen verklaring heeft gegeven voor de beschieting, zijn de feiten en omstandigheden waaronder de beschieting heeft plaatsgevonden van belang. Gelet op de feiten en omstandigheden zoals de rechtbank hiervoor heeft vastgesteld, is de rechtbank van oordeel dat er geen ruimte is voor een andere conclusie dan dat verdachte na kalm beraad en rustig overleg heeft gehandeld volgens een vooropgezet plan. Uit de bewijsmiddelen volgt dat bij de aanslag sprake is geweest van een opdracht, voorverkenningen en dat [medeverdachte] en [verdachte] met een vuurwapen en munitie naar de plaats delict zijn gegaan en dat op enig moment het vuurwapen is geladen en doorgeladen zodat het vuurwapen schietklaar was: derhalve van planmatig handelen. Vanaf het moment dat het plan was gemaakt tot de uiteindelijke uitvoering van de aanslag was sprake van een reeks momenten waarop beslissingen zijn genomen, die gericht zijn geweest op de uitvoering van het plan. Verdachte heeft zich gedurende deze tijd kunnen beraden op het te nemen besluit en hij heeft de gelegenheid gehad om na te denken over de betekenis en de gevolgen van deze voorgenomen daad en zich daarvan rekenschap te geven. Van contra-indicaties voor voorbedachten rade is de rechtbank niet gebleken.

Op grond van het vorenstaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat er sprake is geweest van voorbedachten rade.

De conclusie

Op grond van al hetgeen hiervoor is overwogen is de rechtbank van oordeel dat wettig en overtuigend is bewezen dat [verdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan het hem tenlastegelegde.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat:

hij op 6 november 2019 te Gronau, tezamen en in vereniging met anderen, ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededaders voorgenomen misdrijf om opzettelijk en met voorbedachten rade [slachtoffer] van het leven te beroven, zich heeft begeven naar de omgeving van de woning van die [slachtoffer] , waarna verdachte of verdachtes mededader met een vuurwapen vijf kogels in de richting van die [slachtoffer] heeft geschoten waarbij die [slachtoffer] in een bovenbeen werd geraakt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.

De vordering tot schadevergoeding van [slachtoffer]

heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij wordt bijgestaan door mr. W.T.M. Krieger, advocaat te Enschede. Bij brief van 3 december 2021 vordert de benadeelde partij verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van

€ 2.262.049,32, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop het strafbare feit is gepleegd.

Bij brief van 18 januari 2022 is de vordering verminderd met een bedrag van € 20.000.--.

Bij brief van 20 januari 2022 is de vordering aangepast ten aanzien van de schadeposten verlies arbeidsvermogen, huishoudelijke hulp en zelfwerkzaamheid.

Ter terechtzitting van 25 januari 2022 heeft mr. Krieger de vordering toegelicht.

De gevorderde materiële schade bestaat na aanpassingen van de vordering uit de volgende posten:

- zaakschade € 600,--;

- medische kosten totaal € 4.477,64;

- verblijfkosten ziekenhuis € 240,--;

- overige verblijfkosten € 1.170,15;

- verlies arbeidsvermogen € 1.945.058,--;

- kosten onderzoek verlies arbeidsvermogen € 4.099,77;

- huishoudelijke hulp € 104.653,--;

- zelfwerkzaamheid € 57.142,--;

- reiskosten € 305,76

===========

Totaal € 2.117.746,32.

Aan geleden immateriële schade wordt een bedrag van € 100.000,-- gevorderd.

Tevens vordert de benadeelde partij vergoeding van proceskosten conform het liquidatietarief van vijf punten alsmede een vergoeding van alle overige te maken kosten.

Het standpunt van de officieren van justitie

De officieren van justitie hebben zich op het standpunt gesteld dat de vordering tot materiële schadevergoeding, behoudens de posten reiskosten en overige verblijfkosten, de vordering tot immateriële schadevergoeding en de gevorderde proceskosten kunnen worden toegewezen.

het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat, gelet op de bepleite vrijspraak, de benadeelde partij in de vordering niet-ontvankelijk moet worden verklaard. Subsidiair heeft de verdediging de gehele vordering gemotiveerd betwist en de benadeelde partij moet in de vordering niet-ontvankelijk worden verklaard, dan wel de vordering moet worden afgewezen dan wel gematigd.

Ten aanzien van de materiële schade (zaakschade, medische kosten, verblijfkosten ziekenhuis, overige verblijfkosten en reiskosten) heeft de verdediging telkens gesteld dat de opgevoerde schadeposten onvoldoende zijn onderbouwd, dan wel niet in causaal verband staan tot het ten laste gelegde feit.

Ten aanzien van het verlies aan arbeidsvermogen, huishoudelijke hulp en zelfwerkzaamheid heeft de verdediging, samengevat weergegeven, eveneens gesteld dat de gevorderde schadevergoeding onvoldoende is onderbouwd. Volgens de verdediging kan niet worden vastgesteld dat [slachtoffer] de gestelde schade heeft geleden, lijdt en nog verder zal lijden: de benadeelde partij heeft niet, althans onvoldoende aangetoond dat hij langdurig arbeidsongeschikt is geraakt. Daar komt bij dat een aanzienlijk deel van de vordering toekomstige schade betreft, waarbij de vaststelling van dat deel van de schade afhankelijk is van in de toekomst gelegen onzekere gebeurtenissen.

De kosten van het onderzoek verlies aan arbeidsvermogen acht de verdediging erg hoog en zij stelt daarbij de vraag of schadebeperkend is opgetreden. Daarnaast is niet gebleken dat deze kosten door de benadeelde partij zijn voldaan.

De verdediging heeft tot slot de gevorderde immateriële schadevergoeding betwist. Volgens de verdediging is het gevorderde onvoldoende onderbouwd. Niet is gebleken dat bij de benadeelde partij sprake is van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld en de daartoe overgelegde stukken kunnen niet worden aangemerkt als medische rapportages.

Het oordeel van de rechtbank

Op grond van artikel 361 lid 2 onder b Sv jo artikel 6:98 van het Burgerlijk Wetboek (BW) kan een benadeelde partij een vordering indienen als aan haar rechtstreeks schade is toegebracht door het bewezen verklaarde feit. Voor vergoeding aan de benadeelde partij komt overeenkomstig de regels van het materiële burgerlijk recht slechts in aanmerking de schade die de benadeelde partij heeft geleden als gevolg van de onrechtmatige gedragingen van de verdachte, voor zover deze schade op de voet van artikel 6:98 BW aan de verdachte kan worden toegerekend. Deze schade kan bestaan uit vermogensschade en, voor zover de wet daarop aanspraak geeft, ander nadeel (artikel 6:95, eerste lid, BW).

De rechtbank is van oordeel dat door de gebezigde bewijsmiddelen en de behandeling op de terechtzitting is komen vast te staan dat verdachte door het bewezen verklaarde feit rechtstreeks schade heeft toegebracht aan de benadeelde partij [slachtoffer] .

Materiële schade

De rechtbank is van oordeel dat de schadeposten zaakschade € 600,--, medische kosten tot een bedrag van € 2.999,70, verblijfkosten ziekenhuis € 240,--, overige verblijfkosten tot een bedrag van € 584,32, en reiskosten € 305,76 kunnen worden toegewezen. Deze kosten zijn voldoende onderbouwd en aannemelijk en zijn als rechtstreekse schade aan te merken.

-medische kosten

Onder de post medische kosten zijn ook kosten aan HAP Vons, Triage medisch advies en kosten MST opgevoerd. De rechtbank is van oordeel dat deze kosten zijn gemaakt teneinde de vordering tot schadevergoeding op te stellen en derhalve tot het verkrijgen van een schadevergoeding. Ook de kosten onderzoek verlies arbeidsvermogen (de rapportage van Laumen Expertise) zijn naar het oordeel van de rechtbank kosten die zijn gemaakt ten behoeve van het verkrijgen van het recht en de rechtbank acht deze kosten alleszins redelijk. Ook deze kosten kwalificeert de rechtbank als proceskosten. De gevorderde kosten komen de rechtbank niet onrechtmatig of ongegrond voor en de rechtbank zal het bedrag van (totaal)

€ 5.577,71 toewijzen als proceskosten.

-overige verblijfkosten

De rechtbank is van oordeel dat de opgevoerde schade van € 585,83 (kosten betrekking hebbende op het verblijf op een geheime locatie) in een te ver verwijderd verband staat van het schadetoebrengende feit om te worden beschouwd als schade die op grond van het bepaalde in artikel 361 lid 2 Sv voor vergoeding in aanmerking komt. De rechtbank zal dit deel van de vordering dan ook afwijzen.

-verlies arbeidsvermogen

Aan verlies arbeidsvermogen is een bedrag van € 1.945.058,-- gevorderd. Hoewel als zodanig de behandeling van een omvangrijke vordering geen onevenredige belasting van het strafgeding oplevert, is de rechtbank van oordeel dat het beoordelen van de volledige berekening op grond van verlies aan arbeidsvermogen te complex is om in het strafproces te beslechten en aldus een onevenredige belasting van het strafproces oplevert. De rechtbank zal om die reden de benadeelde partij in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren. De benadeelde partij kan de vordering bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

-kosten huishoudelijke hulp

Aan kosten huishoudelijke hulp is een bedrag van € 104.653,-- gevorderd. Dit bedrag is berekend vanaf het moment van het schadetoebrengende feit tot het moment dat de benadeelde partij 67 jaar wordt. [slachtoffer] is thans 45 jaar en daarmee is een aanzienlijk deel van deze kosten in de toekomst gelegen. De rechtbank is van oordeel dat de schade kan worden toegewezen vanaf het moment van het schadetoebrengende feit (6 november 2019) tot de zitting (27 januari 2022), nu deze kosten voldoende onderbouwd en aannemelijk en als rechtstreekse schade aan te merken zijn. De rechtbank stelt overeenkomstig de letselschaderichtlijn de verschenen schade vast op € 6.670,-- en zal dat bedrag toewijzen.

De kosten voor huishoudelijke hulp vanaf de zitting (27 januari 2022) tot het moment dat [slachtoffer] 67 jaar wordt (zijnde een bedrag van € 97.983,--) betreft een vordering voor toekomstige schade. De rechtbank zal om reden dat het vaststellen van de in de toekomst geleden schade een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert, de benadeelde partij in het meer of anders gevorderde niet-ontvankelijk verklaren. De benadeelde partij kan de vordering voor dat deel bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

-kosten zelfwerkzaamheid

Aan kosten zelfwerkzaamheden is een bedrag van € 57.142,-- gevorderd. Ook dit bedrag is berekend vanaf het moment van het schadetoebrengende feit tot het moment dat de benadeelde partij 67 jaar wordt. Gelijk aan hetgeen hiervoor is overwogen zal de rechtbank de tot de zitting (27 januari 2022) geleden schade vaststellen en toewijzen. De rechtbank stelt overeenkomstig de letselschaderichtlijn de verschenen schade vast op € 2.846,25 en zal dat bedrag toewijzen. De rechtbank zal om reden dat het vaststellen van de in de toekomst geleden schade een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert, de benadeelde partij in het meer of anders gevorderde niet-ontvankelijk verklaren.

De benadeelde partij kan de vordering voor dat deel bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

Immateriële schade

De rechtbank is van oordeel dat in het bewezenverklaarde feit op zichzelf al besloten ligt dat het gaat om een extreem traumatische ervaring voor het slachtoffer. Daarnaast het slachtoffer zeer ernstig lichamelijk letsel aan de aanslag over gehouden. De gevolgen raken niet enkel zijn dagelijks leven maar hebben ook mentaal grote impact op het slachtoffer. Het slachtoffer heeft niet alleen toen letterlijk in doodsangst verkeerd, maar gaat ook heden ten dage gebukt onder de gevolgen van het feit.

Dat tot op heden geen in de psychiatrie erkend ziektebeeld bij het slachtoffer vastgesteld, doet daar naar het oordeel van de rechtbank niet aan af.

De rechtbank acht echter in deze uitzonderlijke situatie de aard van de gedraging – waarbij vanuit een rijdende auto met een semi-automatisch vuurwapen tot vijf keer toe onverhoeds op het slachtoffer is geschoten – van dien aard dat een aanspraak op smartengeld zonder meer gerechtvaardigd is. Het gevorderde bedrag acht de rechtbank alleszins redelijk en billijk en derhalve zal de rechtbank de gevorderde immateriële schadevergoeding van € 100.000,= toewijzen.

Proceskosten

Vast is komen te staan dat de benadeelde partij kosten heeft gemaakt ten behoeve van rechtsbijstand.

Deze kosten worden als gevorderde proceskosten op de voet van artikel 532 Sv aangemerkt.

De rechtbank zal naast het hiervoor toegewezen bedrag van € 5.577,71, voor het opstellen van de vordering en het verlenen van rechtsbijstand in eerste aanleg aansluiting zoeken, gelet op de hoogte van het gevorderde bedrag, bij ‘Liquidatietarief rechtbanken en gerechtshoven 2021’, met dien verstande dat telkens één punt zal worden toegekend en daarmee in totaal drie punten ten bedrage van € 1.770,-- per punt.

In totaal komt een bedrag van € 10.887,71 voor toewijzing in aanmerking ten behoeve van kosten van rechtsbijstand.

De vordering tot schadevergoeding van [benadeelde]

heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij wordt bijgestaan door mr. W.T.M. Krieger, advocaat te Enschede. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van

€ 39.374,91, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop het strafbare feit is gepleegd.

Ter terechtzitting van 25 januari 2022 heeft mr. Krieger de vordering toegelicht.

De gevorderde materiële schade bestaat uit de volgende posten:

- affectieschade € 17.500,--;

- shockschade € 20.000,--;

- verplaatste schade van in totaal € 1.874,91.

De verplaatste schade omvat de schadeposten:

Medische kosten € 300,--;

Reiskosten € 62,40;

Kosten MST € 147,--;

Verblijfskosten op locatie € 220,--;

Parkeerkosten € 14,50;

Eigen risico € 385,--;

Opgenomen vrije dagen € 746,01.

Tevens vordert de benadeelde partij vergoeding van proceskosten conform het liquidatietarief van vijf punten alsmede een vergoeding van alle overige te maken kosten.

Het standpunt van de officieren van justitie

De officieren van justitie hebben zich op het standpunt gesteld dat de gevorderde affectieschade kan worden toegewezen. Van de gevorderde verplaatste schade kan een bedrag van € 147,-- worden toegewezen. De overige schadeposten zijn niet toewijsbaar, nu het geen verplaatste schade betreft.

Ten aanzien van de gevorderde shockschade hebben de officieren van justitie gesteld dat, indien de rechtbank van oordeel is dat is voldaan aan het confrontatievereiste, het gevorderde bedrag redelijk voorkomt en daarmee toewijsbaar is. De gevorderde proceskosten kunnen eveneens worden toegewezen.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat, gelet op de bepleite vrijspraak, de benadeelde partij in de vordering niet-ontvankelijk moet worden verklaard. Subsidiair heeft de verdediging de gehele vordering gemotiveerd betwist.

Ten aanzien van de verplaatste schade heeft de verdediging gesteld dat van de schadepost “kosten MST” onvoldoende is gebleken dat deze in causaal verband staat tot het ten laste gelegde feit. De overige gestelde schadeposten zijn onvoldoende onderbouwd.

Ten aanzien van de affectieschade heeft de verdediging eveneens gesteld dat het gevorderde onvoldoende is onderbouwd: er zijn geen stukken overgelegd waaruit blijkt dat bij de benadeelde partij sprake is van ernstig en blijvend letsel, hetgeen is vereist voor toekenning van een vergoeding.

Ten aanzien van de shockschade heeft de verdediging gesteld dat het gevorderde bedrag van

€ 20.000,- niet alleen niet is onderbouwd; ook is niet voldaan aan het confrontatievereiste hetgeen een voorwaarde is voor toekenning van een vergoeding op grond van geleden shockschade.

Gelet op dit alles stelt de verdediging dat de benadeelde partij in alle onderdelen van de vordering niet-ontvankelijk moet worden verklaard, omdat het alsnog onderbouwen van de schade tot een onevenredige belasting van het strafgeding leidt, dan wel moet het gevorderde worden afgewezen, dan wel gematigd.

Het oordeel van de rechtbank

Zoals reeds onder 8.1.3 overwogen komt voor vergoeding aan de benadeelde partij overeenkomstig de regels van het materiële burgerlijk recht slechts in aanmerking de schade die de benadeelde partij heeft geleden als gevolg van de onrechtmatige gedragingen van de verdachte, voor zover deze schade op de voet van artikel 6:98 BW aan de verdachte kan worden toegerekend. Deze schade kan bestaan uit vermogensschade en, voor zover de wet daarop aanspraak geeft, ander nadeel (artikel 6:95, eerste lid, BW).

Sinds de wijziging van de artikelen 6:107 en 6:108 BW per 1 januari 2019 (met de inwerkingtreding van de Wet vergoeding affectieschade en verplaatste schade) kunnen de naasten van slachtoffers ter zake van gebeurtenissen op of na 1 januari 2019 aanspraak maken op vergoeding van zogenoemde affectieschade en verplaatste schade. Een recht daarop bestaat als het slachtoffer is overleden of ernstig en blijvend letsel heeft. Voor een recht op affectieschade en/of verplaatste schade is, anders dan bij shockschade, niet vereist dat ook onrechtmatig is gehandeld jegens de benadeelde partij zelf. Van verplaatste schade is sprake als derden kosten hebben gemaakt ten behoeve van het slachtoffer die het slachtoffer zelf had kunnen vorderen, als het slachtoffer deze kosten zelf had gemaakt.

Affectieschade

De benadeelde partij vordert veroordeling van verdachte tot betaling van een bedrag van

€ 17.500,-- aan affectieschade. De rechtbank is in de eerste plaats van oordeel dat uit de toelichting en de onderbouwing van de vordering voldoende blijkt dat de benadeelde partij in een zodanige nauwe persoonlijke relatie tot het slachtoffer staat dat zij op grond van artikel 6:108 lid 4 onder g BW als naaste aangemerkt wordt. De benadeelde partij is immers de levenspartner van het slachtoffer.

Vergoeding van affectieschade heeft een erkennings- en genoegdoeningsfunctie. De rechtbank stelt vast dat aan [benadeelde] door het bewezenverklaarde feit affectieschade is toegebracht. De rechtbank waardeert deze schade, conform het Besluit vergoeding affectieschade, op het gevorderde bedrag van € 17.500,-- en wijst dit bedrag toe.

Verplaatste schade

De benadeelde partij vordert veroordeling van verdachte tot betaling van een bedrag van in totaal € 1.874,91 aan verplaatste schade. De verdediging heeft de schadeposten betwist.

De rechtbank is van oordeel dat de gevorderde kosten niet zijn aan te merken als verplaatste schade, nu deze kosten niet ten behoeve van het slachtoffer zijn gemaakt en het slachtoffer deze kosten niet zelf als rechtstreekse schade had kunnen vorderen. De rechtbank wijst dit deel van de vordering af.

Shockschade

De benadeelde partij vordert veroordeling van verdachte tot betaling van een bedrag van

€ 20.000,-- aan shockschade.

Met artikel 6:106 BW is beoogd vergoeding van ander nadeel dan vermogensschade in beperkte mate mogelijk te maken. In dat verband bepaalt artikel 6:106, lid 1, aanhef en onder b BW dat de benadeelde recht heeft op een naar billijkheid vast te stellen schadevergoeding indien – zoals hier van belang – de benadeelde op andere wijze in zijn persoon is aangetast.

Op grond van jurisprudentie van de Hoge Raad kan vergoeding van immateriële schade plaatsvinden als onrechtmatig gehandeld is jegens degene bij wie door het waarnemen van het tenlastegelegde of door de directe confrontatie met de ernstige gevolgen ervan, een hevige emotionele schok wordt teweeggebracht waaruit geestelijk letsel voortvloeit, hetgeen zich met name zal kunnen voordoen indien iemand, tot wie de aldus getroffene in een nauwe affectieve relatie staat, bij het tenlastegelegde is gedood of gewond. Voor vergoeding van deze shockschade is nodig dat bij degene die de schade claimt sprake is van een psychiatrisch erkend ziektebeeld.

In 2009 heeft de Hoge Raad in aanvulling hierop overwogen: “Met artikel 6:106 BW is beoogd vergoeding van ander nadeel dan vermogensschade slechts in beperkte mate mogelijk te maken, in verband waarmee voor vergoeding van shockschade alleen onder strikte voorwaarden plaats is. Hiermee strookt niet het vereiste van waarneming van het ongeval of directe confrontatie met zijn ernstige gevolgen vanwege de aard of ernst van de normschending, zoals vanwege het opzettelijk begaan daarvan, terzijde te stellen of af te zwakken”.

De rechtbank ziet, gelet op deze jurisprudentie van de Hoge Raad, geen mogelijkheden de strikte eisen die de Hoge Raad heeft gesteld aan het confrontatievereiste in deze zaak af te zwakken. Mede vanwege deze strikte eisen is de al hiervoor genoemde Wet Affectieschade per 1 januari 2019 in werking getreden. In deze wet is wat betreft shockschade niets opgenomen, zodat ook in de tekst van deze wet geen aanleiding is te vinden voor een ruimere interpretatie van het confrontatievereiste. Dat in een beperkt aantal gevallen in de feitenrechtspraak een ruimere uitleg is gegeven aan het confrontatievereiste maakt dat niet anders. Zonder iets af te willen doen aan het feit dat de confrontatie in het ziekenhuis met een geliefde waarop kort daarvoor een moordaanslag is gepleegd, een afschuwelijke en zeer emotionele ervaring is en de gedetailleerde berichtgeving in de media daarover confronterend en pijnlijk, is de rechtbank van oordeel dat voornoemde gevallen waarin een ruimere uitleg is gegeven aan het confrontatievereiste zich niet laten vergelijken met de confrontatie in de onderhavige zaak.

Uit het voorgaande volgt dat de rechtbank de vordering wat betreft schade bestaande uit shockschade niet-ontvankelijk verklaart. De benadeelde partij kan de vordering voor dat deel bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

Proceskosten

Vast is komen te staan dat de benadeelde partij kosten heeft gemaakt ten behoeve van rechtsbijstand. Deze kosten worden als gevorderde proceskosten op de voet van artikel 532 Sv aangemerkt. De rechtbank zal, gelet op de hoogte van het gevorderde bedrag, aansluiting zoeken bij ‘Liquidatietarief rechtbanken en gerechtshoven 2021’, met dien verstande dat voor het opstellen van de vordering en het verlenen van rechtsbijstand in eerste aanleg telkens één punt zal worden toegekend en daarmee in totaal drie punten ten bedrage van

€ 563,-- per punt. In totaal komt een bedrag van € 1.689,-- voor toewijzing in aanmerking ten behoeve van kosten van rechtsbijstand.

De wettelijke rente, hoofdelijkheid en schadevergoedingsmaatregel

Wettelijke rente

Waar de rechtbank vorderingen tot schadevergoeding geheel of ten dele toewijst, zal de rechtbank daarbij tevens de wettelijke rente toewijzen vanaf de datum waarop de schade is ingetreden.

Hoofdelijkheid

De verdachte is voor de schade naar burgerlijk recht met zijn mededader(s) hoofdelijk aansprakelijk. Dit betekent dat de verdachte tegenover de benadeelde partij voor het hele bedrag aansprakelijk is.

Schadevergoedingsmaatregel

De benadeelde partijen hebben elk verzocht en de officieren van justitie hebben gevorderd de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

De verdediging heeft verzocht om bij het opleggen van de schadevergoedingsmaatregel de duur van de gijzeling te bepalen op primair nul dagen, subsidiair één dag.

De rechtbank zal steeds de maatregel als bedoeld in artikel 36f Sr opleggen, aangezien verdachte jegens de benadeelde partij naar burgerlijk recht mede aansprakelijk is voor de schade die door de feiten is toegebracht.

Als door verdachte niet volledig wordt betaald, kan deze verplichting worden aangevuld met gijzeling, waarbij toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft.

De duur van de gijzeling beloopt maximaal één jaar in totaal voor de toegewezen vorderingen. De rechtbank bepaalt bij de oplegging van de onderhavige maatregel per vordering de duur van de gijzeling die ingevolge artikel 6:4:20 Sv kan worden toegepast. Als door verdachte niet wordt betaald, zal deze betalingsverplichting worden aangevuld met na te noemen dagen gijzeling per toegewezen vordering.

De rechtbank ziet geen aanleiding om de duur van de gijzeling in tijd te beperken tot nul dan wel één dag(en).